فردا برنده نوبل صلح ۲۰۲۶ معرفی میشود؛ جایزهای که قرار است به فرد یا نهادی تعلق بگیرد که بیشترین نقش را در مسیر صلح و کاهش خشونت داشته است.
با این حال، یکی از چهرههایی که بیش از دیگران درباره این جایزه سخن گفته، دونالد ترامپ است؛ رئیسجمهوری که کارنامه سیاست خارجی او در سال جاری با حملات نظامی، تهدید به استفاده از زور، فشار حداکثری و بحرانهای متعدد گره خورده و در عین حال معتقد است شایسته دریافت نوبل صلح است.
ترامپ در ماههای گذشته بارها گفته است که به دلیل نقشی که در پایان دادن به برخی بحرانها داشته، باید نوبل صلح را دریافت کند. او حتی در اظهارات اخیر خود اذعان کرده که مطمئن نیست کمیته نوبل این جایزه را به او بدهد، اما همچنان بر استحقاق خود تأکید دارد. همین اصرار، نوبل صلح امسال را به یکی از موضوعات جذاب پیرامون ریاستجمهوری ترامپ تبدیل کرده است.
فردا کمیته نوبل تصمیم خود را اعلام خواهد کرد. اگر نام ترامپ در میان برندگان باشد، احتمالاً یکی از بحثبرانگیزترین انتخابهای تاریخ این جایزه رقم خواهد خورد. اگر هم نام او مطرح نشود، ترامپ بار دیگر با این واقعیت روبهرو خواهد شد که ادعای صلحطلبی، الزاماً با کارنامه یک رئیسجمهوری در عرصه سیاست خارجی همخوان نیست.
در نهایت، مسئله اصلی فقط ترامپ نیست. مسئله این است که در جهان امروز، نوبل صلح باید به کسی تعلق بگیرد که بیشترین قدرت را برای تحمیل صلح دارد، یا به کسانی که بدون اتکا به قدرت نظامی، برای پایان خشونت تلاش می کنند.