رد خون جنایت های صهیونیست از غزه تا ایران
سه سال پس از آغاز جنگ غزه، حملات وحشیانه رژیم صهیونیستی در غرب آسیا تمامی ندارد؛ روایتی از ویرانی، آوارگی و جان‌هایی که قربانی جنگ رژیم کودک‌کش اسراییل شدند.
در غزه، نخستین قربانی فقط انسانی نبود که زیر بمباران جان داد. زندگی روزمره هم مورد هدف خولی‌های زمانه قرار گرفت؛ آب، برق، غذا، سوخت، دارو و سرپناه. محاصره‌ای که از روزهای نخست جنگ شدت گرفت، بیش از دو میلیون فلسطینی را در شرایطی قرار داد که برای زنده ماندن باید میان نیازهای ابتدایی زندگی دست به انتخاب می‌زدند.آب، شاید ملموس‌ترین تصویر این محاصره باشد.
تأسیسات آب‌رسانی و فاضلاب آسیب دیدند، چاه‌ها و کارخانه‌های آب‌شیرین‌کن از مدار خارج شدند و دسترسی مردم به آب سالم بارها مختل شد. در غزه، صف آب به بخشی از زندگی روزانه تبدیل شد؛ همان‌طور که صف نان، صف غذا و صف دارو.
با حملات متجاوزانه آمریکا و رژیم اسرائیل به ایران، آسمان شهرهای ایران نیز وارد معادله جنگ شد. مناطق مسکونی و زیرساخت حیاتی مردم مورد حمله قرار گرفتند، اما مانند هر جنگ دیگری، فاصله میان «هدف» و «غیرنظامی» همیشه به اندازه آنچه روی نقشه‌های نظامی دیده می‌شود، ساده نیست. یکی از تلخ‌ترین تصاویر این جنگ از میناب است؛ مدرسه شجره طیبه، جایی که دانش‌آموزان و معلمان در آن حضور داشتند. ۱۶۸ کودک و معلم؛ و این جنایت بزرگ هیچ وقت فراموش نمی‌شود.
#مجله مهر
سه سال پس از آغاز جنگ غزه، حملات وحشیانه رژیم صهیونیستی در غرب آسیا تمامی ندارد؛ روایتی از ویرانی، آوارگی و جان‌هایی که قربانی جنگ رژیم کودک‌کش اسراییل شدند.
در غزه، نخستین قربانی فقط انسانی نبود که زیر بمباران جان داد. زندگی روزمره هم مورد هدف خولی‌های زمانه قرار گرفت؛ آب، برق، غذا، سوخت، دارو و سرپناه. محاصره‌ای که از روزهای نخست جنگ شدت گرفت، بیش از دو میلیون فلسطینی را در شرایطی قرار داد که برای زنده ماندن باید میان نیازهای ابتدایی زندگی دست به انتخاب می‌زدند.آب، شاید ملموس‌ترین تصویر این محاصره باشد.
تأسیسات آب‌رسانی و فاضلاب آسیب دیدند، چاه‌ها و کارخانه‌های آب‌شیرین‌کن از مدار خارج شدند و دسترسی مردم به آب سالم بارها مختل شد. در غزه، صف آب به بخشی از زندگی روزانه تبدیل شد؛ همان‌طور که صف نان، صف غذا و صف دارو.
با حملات متجاوزانه آمریکا و رژیم اسرائیل به ایران، آسمان شهرهای ایران نیز وارد معادله جنگ شد. مناطق مسکونی و زیرساخت حیاتی مردم مورد حمله قرار گرفتند، اما مانند هر جنگ دیگری، فاصله میان «هدف» و «غیرنظامی» همیشه به اندازه آنچه روی نقشه‌های نظامی دیده می‌شود، ساده نیست. یکی از تلخ‌ترین تصاویر این جنگ از میناب است؛ مدرسه شجره طیبه، جایی که دانش‌آموزان و معلمان در آن حضور داشتند. ۱۶۸ کودک و معلم؛ و این جنایت بزرگ هیچ وقت فراموش نمی‌شود.
#مجله مهر
