لیلی مهدوی، مادر جاویدنام سیاوش محمودی، نوجوان معترض جان‌باخته در خیزش ۱۴۰۱، با تصویری از فرزندش با لباس فوتبال، خاطره‌ای از حضور او روی چمن استادیوم آزادی در بازی استقلال-صبا را بازگو کرد.
او نوشت: «اولین باری که سیاوش وارد استادیوم آزادی شد، همراه تیم فوتبال استقلال و صبا باطری قم وارد زمین شد. دست یکی از بازیکنان فوتبال را گرفته بود و قدم به زمین آزادی می‌گذاشت. برای سیاوش، آن زمین فقط یک زمین فوتبال نبود؛ انگار وارد جایی شده بود که رؤیاهایش می‌توانستند واقعی شوند. چقدر ذوق داشت.»
لیلی مهدوی نوشت: «من از دور نگاهش می‌کردم و به خودم می‌گفتم: شاید روزی خودش یکی از همین بازیکن‌ها شود؛ آن روز، آینده برای سیاوش پر از «شاید» بود؛ شاید یک فوتبالیست شود و با پیراهن تیم محبوبش وارد زمین شود، شاید یک روز هزاران نفر برای بازی‌اش تشویقش کنند… کودکی‌اش با توپ و فوتبال و رؤیا گذشت.»
او نوشت: «و من چه خوشحال بودم که پسرم برای خودش آرزوهایی دارد. امروز اما وقتی به آن تصویر نگاه می‌کنم، قلبم می‌گیرد. همان پسری که یک روز با شوق وارد زمین آزادی شد، کجاست؟»
متن کامل این دلنوشته را اینجا www.iranintl.com بخوانید
او نوشت: «اولین باری که سیاوش وارد استادیوم آزادی شد، همراه تیم فوتبال استقلال و صبا باطری قم وارد زمین شد. دست یکی از بازیکنان فوتبال را گرفته بود و قدم به زمین آزادی می‌گذاشت. برای سیاوش، آن زمین فقط یک زمین فوتبال نبود؛ انگار وارد جایی شده بود که رؤیاهایش می‌توانستند واقعی شوند. چقدر ذوق داشت.»
لیلی مهدوی نوشت: «من از دور نگاهش می‌کردم و به خودم می‌گفتم: شاید روزی خودش یکی از همین بازیکن‌ها شود؛ آن روز، آینده برای سیاوش پر از «شاید» بود؛ شاید یک فوتبالیست شود و با پیراهن تیم محبوبش وارد زمین شود، شاید یک روز هزاران نفر برای بازی‌اش تشویقش کنند… کودکی‌اش با توپ و فوتبال و رؤیا گذشت.»
او نوشت: «و من چه خوشحال بودم که پسرم برای خودش آرزوهایی دارد. امروز اما وقتی به آن تصویر نگاه می‌کنم، قلبم می‌گیرد. همان پسری که یک روز با شوق وارد زمین آزادی شد، کجاست؟»
متن کامل این دلنوشته را اینجا www.iranintl.com بخوانید
