روایت شما از شرایط زندگی و بحران اقتصادی- چهارشنبه هشت مهر:
من در مدرسه فرهنگیان سروش سراوان استان سیستان بلوچستان درس میخوانم. کلاس ما فاقد وسایل سرمایشی و تجهیزات آموزشی است. کلاس ما با بلوک ساخته شده و هنوز هم گچکاری نکردهاند و شهریه هم پنج میلیون است.
از اصفهان: دو ورق آموکسیسیلین ۲۴۶ هزار تومان. تو این مملکت حتی نباید مریض شد.
پرستار اتاق عمل در یکی از بیمارستانهای دولتی هستم، اینکه دکتر جراح در اتاق عمل حاضر نمیشود و عمل را به دانشجوی خودش میسپارد، خیلی بیشتر از قبل شده؛ متاسفانه با جان بیماران بازی میشود و هیچ نظارتی هم وجود ندارد.
از اصفهان: پرستار بازنشسته هستم، با ۳۰ سال سابقه ۲۷ میلیون تومان بهم میدن. الان ۴ ماهه گوشت نخریدم و همسرم هم بیماره. فقط ماهی ۱۰ میلیون پول داروهای همسرمه.
روزی ۸ تا مسکن میخورم که درد دندونم آروم بشه چون با این وضعیت اقتصادی جرات نمیکنم تا دم در دندانپزشکی برم چه برسه به درمانش برسم.
یک ساعت بارندگی، سطح شهر بابلسر را تبدیل به دریاچه کرده! تمام خیابانهای شهر پر از آب شده. پیج های بابلسر استوری از این وضعیت گذاشتن.این درصورتی هست که شهرداری هزار میلیارد هزینه شبکه لولهکشی فاضلاب شهری کرده.
تو استان زنجان، کلانتریها (نیروی انتظامی) بابت کوچکترین درخواست مردم حتی اگر نامه دادگاه یا ادارات حکومتی دیگه هم داشته باشی تقاضای رشوه، آوردن غذا، پرداخت قبوض مختلف و هزینههای تعمیرات رو از مردم عادی و شرکتهای خصوصی دارن.
صدها تن از کارگران شرکت هپکو اراک بعد از اعتصاب چند روزه، مقابل استانداری تجمع کردند و خواستار تعیین تکلیف حقوق خود شدند.