پس از آن‌که جمهوری اسلامی در جریان خیزش سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ در ایران به سوی معترضان آتش گشود و خیابان‌ها، بیمارستان‌ها و سردخانه‌ها را از مجروحان و کشته‌شدگان پر کرد، شاید توانست خیابان‌ها را خاموش کند، اما اعتراض و مخالفت میدان نبرد تازه‌ای یافته است: بدن.
در سراسر ایران، روند تازه‌ای پدیدار شده است: حافظه سیاسی، هویت ملی و مخالفت، به‌طور دائمی بر پوست حک می‌شوند.
روایت‌های بیش از دوازده هنرمند تتو، معترض، بستگان کشته‌شدگان، زندانی سیاسی سابق و منابع دیگر در ایران از تغییری چشمگیر پس از سرکوب خونین دی‌ماه حکایت دارد: افزایش تتوهای مرتبط با اعتراض، سوگواری و هویت ملی، از جمله در میان کسانی که برای نخستین بار تتو می‌کنند؛ افراد بیشتری تصمیم گرفته‌اند این پیام‌ها را به‌طور دائمی و در نقاطی هرچه نمایان‌تر بر بدن خود ثبت کنند.
این تتوها نیز بیش از پیش در نقاطی از بدن نقش می‌بندند که دیده می‌شوند.
این گزارش آزاده اکبری را در وبسایت ایران‌اینترنشنال بخوانید.
exclusive.iranintl.com
در سراسر ایران، روند تازه‌ای پدیدار شده است: حافظه سیاسی، هویت ملی و مخالفت، به‌طور دائمی بر پوست حک می‌شوند.
روایت‌های بیش از دوازده هنرمند تتو، معترض، بستگان کشته‌شدگان، زندانی سیاسی سابق و منابع دیگر در ایران از تغییری چشمگیر پس از سرکوب خونین دی‌ماه حکایت دارد: افزایش تتوهای مرتبط با اعتراض، سوگواری و هویت ملی، از جمله در میان کسانی که برای نخستین بار تتو می‌کنند؛ افراد بیشتری تصمیم گرفته‌اند این پیام‌ها را به‌طور دائمی و در نقاطی هرچه نمایان‌تر بر بدن خود ثبت کنند.
این تتوها نیز بیش از پیش در نقاطی از بدن نقش می‌بندند که دیده می‌شوند.
این گزارش آزاده اکبری را در وبسایت ایران‌اینترنشنال بخوانید.
exclusive.iranintl.com
