نخست: تجاوز آمریکا و اقدامات غیرقانونی مستمر آن
جمهوری اسلامی ایران بار دیگر بر تعهد راسخ خود به حقوق بین‌الملل، منشور ملل متحد و دیپلماسی تأکید می‌کند. این تعهد در مذاکراتی که به توافق برجام منتهی شد، در اجرای آن و همچنین در تلاش‌های مستمر ایران برای پیگیری مسیر دیپلماسی طی دو سال گذشته، به‌روشنی نمود یافته است.
حتی در شرایطی که ایران با اقدامات تجاوزکارانه آمریکا و رژیم اسرائیل مواجه بود، ایالات متحده مسیر دیگری را برگزید: تجاوز، تهدید، ترور، جنگ اقتصادی و بی‌اعتنایی آشکار به حقوق بین‌الملل و منشور ملل متحد.
در جریان تجاوز آمریکا و رژیم اسرائیل علیه ایران، بیش از پنج هزار نفر کشته شده‌اند که صدها تن از آنان را زنان و کودکان تشکیل می‌دهند. ترور رهبر معظم جمهوری اسلامی ایران و شماری از مقامات ارشد سیاسی و نظامی کشور، جنایتی فاحش و نقض آشکار حقوق بین‌الملل بود.
مناطق مسکونی، مدارس، بیمارستان‌ها، تأسیسات انرژی، اماکن ورزشی و فرهنگی، زیرساخت‌های حمل‌ونقل و دیگر اهداف غیرنظامی مورد حمله قرار گرفته‌اند. کشتار بیش از ۱۶۸ دانش‌آموز و معلم در میناب، حمله با بمب‌های خوشه‌ای به ورزشگاه لامرد، بمباران منازل مسکونی در کش با بمب‌های دو هزار پوندی و حمله موشکی به یک مراسم عروسی در سیریک، تنها نمونه‌هایی از این حملات است که مستند شده‌اند.
با این حال، رئیس‌جمهور آمریکا به همراه نخست‌وزیر رژیم اسرائیل، از تریبون مجمع عمومی تلاش کردند واقعیت‌ها را تحریف کرده و جایگاه قربانی و متجاوز را معکوس جلوه دهند. ایالات متحده و رژیم اسرائیل نمی‌توانند اقدامات خود علیه مردم ایران را تطهیر کنند.
ایالات متحده اکنون محرومیت اقتصادی را به ابزاری برای مجازات جمعی و اعمال فشار سیاسی تبدیل کرده است.این کشور عامدانه خسارات شدید و قابل پیش‌بینی به مردم ایران وارد می‌کند و به‌طور مستقیم حقوق بنیادین آنان، از جمله حق حیات، سلامت، دسترسی به دارو و غذا را نقض می‌کند.این دیپلماسی نیست؛ اجبار و تروریسم اقتصادی است.این اقدامات، نقض آشکار و مستقیم اقدامات موقت الزام‌آوری است که دیوان بین‌المللی دادگستری در سوم اکتبر ۲۰۱۸ صادر کرد.
دوم: برنامه هسته‌ای صلح‌آمیز ایران
اتهامات جدید مطرح‌شده درباره برنامه هسته‌ای صلح‌آمیز ایران، ماهیتی سیاسی دارد و نمی‌تواند جایگزین ارزیابی‌های فنی و حقوقی شود.این ادعا که ایران در آستانه دستیابی به سلاح هسته‌ای قرار دارد، یک دروغ بزرگ است.
این ادعا نخستین‌بار در سال ۲۰۰۳ از سوی اسرائیل مطرح شد و ایالات متحده و کشورهای اروپایی از آن زمان تاکنون آن را تکرار کرده‌اند. ایران از سال ۱۹۷۰ به‌عنوان عضوی متعهد به معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای (NPT) عمل کرده و طی چند دهه، تحت نظارت گسترده آژانس بین‌المللی انرژی اتمی قرار داشته است.
ایالات متحده نمی‌تواند همزمان مدعی دفاع از نظام عدم اشاعه باشد و تأسیسات هسته‌ای صلح‌آمیز تحت پادمان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی را هدف قرار دهد؛ اقدامی که نقض آشکار تعهدات بین‌المللی این کشور است.
جمهوری اسلامی ایران بار دیگر بر تعهد راسخ خود به حقوق بین‌الملل، منشور ملل متحد و دیپلماسی تأکید می‌کند. این تعهد در مذاکراتی که به توافق برجام منتهی شد، در اجرای آن و همچنین در تلاش‌های مستمر ایران برای پیگیری مسیر دیپلماسی طی دو سال گذشته، به‌روشنی نمود یافته است.
حتی در شرایطی که ایران با اقدامات تجاوزکارانه آمریکا و رژیم اسرائیل مواجه بود، ایالات متحده مسیر دیگری را برگزید: تجاوز، تهدید، ترور، جنگ اقتصادی و بی‌اعتنایی آشکار به حقوق بین‌الملل و منشور ملل متحد.
در جریان تجاوز آمریکا و رژیم اسرائیل علیه ایران، بیش از پنج هزار نفر کشته شده‌اند که صدها تن از آنان را زنان و کودکان تشکیل می‌دهند. ترور رهبر معظم جمهوری اسلامی ایران و شماری از مقامات ارشد سیاسی و نظامی کشور، جنایتی فاحش و نقض آشکار حقوق بین‌الملل بود.
مناطق مسکونی، مدارس، بیمارستان‌ها، تأسیسات انرژی، اماکن ورزشی و فرهنگی، زیرساخت‌های حمل‌ونقل و دیگر اهداف غیرنظامی مورد حمله قرار گرفته‌اند. کشتار بیش از ۱۶۸ دانش‌آموز و معلم در میناب، حمله با بمب‌های خوشه‌ای به ورزشگاه لامرد، بمباران منازل مسکونی در کش با بمب‌های دو هزار پوندی و حمله موشکی به یک مراسم عروسی در سیریک، تنها نمونه‌هایی از این حملات است که مستند شده‌اند.
با این حال، رئیس‌جمهور آمریکا به همراه نخست‌وزیر رژیم اسرائیل، از تریبون مجمع عمومی تلاش کردند واقعیت‌ها را تحریف کرده و جایگاه قربانی و متجاوز را معکوس جلوه دهند. ایالات متحده و رژیم اسرائیل نمی‌توانند اقدامات خود علیه مردم ایران را تطهیر کنند.
ایالات متحده اکنون محرومیت اقتصادی را به ابزاری برای مجازات جمعی و اعمال فشار سیاسی تبدیل کرده است.این کشور عامدانه خسارات شدید و قابل پیش‌بینی به مردم ایران وارد می‌کند و به‌طور مستقیم حقوق بنیادین آنان، از جمله حق حیات، سلامت، دسترسی به دارو و غذا را نقض می‌کند.این دیپلماسی نیست؛ اجبار و تروریسم اقتصادی است.این اقدامات، نقض آشکار و مستقیم اقدامات موقت الزام‌آوری است که دیوان بین‌المللی دادگستری در سوم اکتبر ۲۰۱۸ صادر کرد.
دوم: برنامه هسته‌ای صلح‌آمیز ایران
اتهامات جدید مطرح‌شده درباره برنامه هسته‌ای صلح‌آمیز ایران، ماهیتی سیاسی دارد و نمی‌تواند جایگزین ارزیابی‌های فنی و حقوقی شود.این ادعا که ایران در آستانه دستیابی به سلاح هسته‌ای قرار دارد، یک دروغ بزرگ است.
این ادعا نخستین‌بار در سال ۲۰۰۳ از سوی اسرائیل مطرح شد و ایالات متحده و کشورهای اروپایی از آن زمان تاکنون آن را تکرار کرده‌اند. ایران از سال ۱۹۷۰ به‌عنوان عضوی متعهد به معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای (NPT) عمل کرده و طی چند دهه، تحت نظارت گسترده آژانس بین‌المللی انرژی اتمی قرار داشته است.
ایالات متحده نمی‌تواند همزمان مدعی دفاع از نظام عدم اشاعه باشد و تأسیسات هسته‌ای صلح‌آمیز تحت پادمان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی را هدف قرار دهد؛ اقدامی که نقض آشکار تعهدات بین‌المللی این کشور است.