گوگل هفته آینده ماهواره هوش مصنوعی را به فضا پرتاب می‌کند
گوگل قصد دارد هفته آینده یک ماهواره آزمایشی مجهز به تراشه‌های اختصاصی TPU را با موشک فالکون ۹ اسپیس‌ایکس به مدار پایینی زمین پرتاب کند. این ماموریت که پروژه سانکچر (Project Suncatcher) نام دارد، در تاریخ ۱ اکتبر برابر با ۹ مهر انجام می‌شود و نخستین گام در مسیر ساخت منظومه‌ای از ماهواره‌ها برای پردازش سنگین هوش مصنوعی با بهره‌گیری مستقیم از نور خورشید در خارج از جو زمین است.
هدف اصلی پرتاب نخست، ارزیابی رفتار و دوام پردازنده‌های اختصاصی گوگل در شرایط بی‌وزنی، پرتوهای شدید کیهانی و نوسانات حرارتی است. آزمایش‌های زمینی نشان داده‌اند که تراشه‌های TPU توانایی مقاومت در برابر گرانش شدید و پرتوهای رادیواکتیو را دارند، اما شبیه‌سازی همه‌ی مؤلفه‌های فضایی روی زمین ممکن نیست. گوگل برای پایداری عملکرد مدارهای الکترونیکی در فضا، سامانه‌ی خنک‌کننده‌ای مبتنی بر لوله‌های حرارتی و رادیاتورها طراحی کرده است.
با وجود چنین تجهیزاتی، محدودیت‌های خنک‌سازی سبب می‌شود تراشه‌ها در هر نوبت فقط حدود ۱۵ دقیقه به پردازش مداوم بپردازند و سپس برای دفع حرارت خاموش شوند.
تراویس بیلز، مدیر ارشد محصول در پروژه سانکچر، درباره ماهیت این ماموریت گفت:
«بررسی فضا به‌عنوان مقصدی پایدار برای محاسبات مقیاس‌پذیر هوش مصنوعی روندی آنی نخواهد بود. دستیابی به چنین جایگاهی نیازمند مهندسیِ روشمند است؛ راهکاری که با اثبات کارایی سخت‌افزارها در برابر واقعیت‌های فیزیکی و غیرقابل‌پیش‌بینی مدار آغاز می‌شود. پرتاب نخست با هدف شناسایی کارکردها، نقاط ضعف و بهره‌گیری از دستاوردها برای ماموریت‌های بعدی انجام می‌پذیرد.»
برنامه‌ریزی گوگل نشان می‌دهد پس از پرتاب اولیه، دو ماهواره‌ی دیگر در سال آینده راهی مدار زمین خواهند شد تا شبکه‌سازی مداری و آزمون‌های پیچیده‌تر محاسباتی در محیط فضا به مرحله‌ی اجرا برسند. تلاش غول‌های فناوری برای غلبه بر چالش‌های فزاینده‌ی مصرف انرژی در پردازش مدل‌های هوش مصنوعی، با این پروژه وارد مرحله‌ی تازه‌ای شده است.
گوگل قصد دارد هفته آینده یک ماهواره آزمایشی مجهز به تراشه‌های اختصاصی TPU را با موشک فالکون ۹ اسپیس‌ایکس به مدار پایینی زمین پرتاب کند. این ماموریت که پروژه سانکچر (Project Suncatcher) نام دارد، در تاریخ ۱ اکتبر برابر با ۹ مهر انجام می‌شود و نخستین گام در مسیر ساخت منظومه‌ای از ماهواره‌ها برای پردازش سنگین هوش مصنوعی با بهره‌گیری مستقیم از نور خورشید در خارج از جو زمین است.
هدف اصلی پرتاب نخست، ارزیابی رفتار و دوام پردازنده‌های اختصاصی گوگل در شرایط بی‌وزنی، پرتوهای شدید کیهانی و نوسانات حرارتی است. آزمایش‌های زمینی نشان داده‌اند که تراشه‌های TPU توانایی مقاومت در برابر گرانش شدید و پرتوهای رادیواکتیو را دارند، اما شبیه‌سازی همه‌ی مؤلفه‌های فضایی روی زمین ممکن نیست. گوگل برای پایداری عملکرد مدارهای الکترونیکی در فضا، سامانه‌ی خنک‌کننده‌ای مبتنی بر لوله‌های حرارتی و رادیاتورها طراحی کرده است.
با وجود چنین تجهیزاتی، محدودیت‌های خنک‌سازی سبب می‌شود تراشه‌ها در هر نوبت فقط حدود ۱۵ دقیقه به پردازش مداوم بپردازند و سپس برای دفع حرارت خاموش شوند.
تراویس بیلز، مدیر ارشد محصول در پروژه سانکچر، درباره ماهیت این ماموریت گفت:
«بررسی فضا به‌عنوان مقصدی پایدار برای محاسبات مقیاس‌پذیر هوش مصنوعی روندی آنی نخواهد بود. دستیابی به چنین جایگاهی نیازمند مهندسیِ روشمند است؛ راهکاری که با اثبات کارایی سخت‌افزارها در برابر واقعیت‌های فیزیکی و غیرقابل‌پیش‌بینی مدار آغاز می‌شود. پرتاب نخست با هدف شناسایی کارکردها، نقاط ضعف و بهره‌گیری از دستاوردها برای ماموریت‌های بعدی انجام می‌پذیرد.»
برنامه‌ریزی گوگل نشان می‌دهد پس از پرتاب اولیه، دو ماهواره‌ی دیگر در سال آینده راهی مدار زمین خواهند شد تا شبکه‌سازی مداری و آزمون‌های پیچیده‌تر محاسباتی در محیط فضا به مرحله‌ی اجرا برسند. تلاش غول‌های فناوری برای غلبه بر چالش‌های فزاینده‌ی مصرف انرژی در پردازش مدل‌های هوش مصنوعی، با این پروژه وارد مرحله‌ی تازه‌ای شده است.