رژه‌ای که برگزار نمی‌شود؛ وقتی قدرت در میدان به رخ جهان کشیده می‌شود
تصمیم برای برگزار نکردن رژه سالانه نیروهای مسلح، بیش از آنکه صرفاً حذف یک برنامه مناسبتی باشد، می‌تواند در چارچوب ملاحظات امنیتی و عملیاتی ارزیابی شود.
اگر رژه را یکی از ابزارهای «نمایش قدرت» بدانیم، میدان واقعی جایی است که «قابلیت قدرت» سنجیده می‌شود. تجربه جنگ تحمیلی هشت‌ساله و درگیری‌های اخیر، هر دو نشان داده‌اند که فاصله میان برخورداری از تجهیزات و توان استفاده مؤثر از آنها، همان نقطه‌ای است که بازدارندگی واقعی شکل می‌گیرد.
از همین زاویه، برگزار نشدن رژه امسال را می‌توان بخشی از شرایط متفاوت دفاعی کشور دانست؛ شرایطی که در آن، پیام قدرت الزاماً از مسیر عبور ستون‌های نظامی و نمایش تجهیزات منتقل نمی‌شود و بخش مهمی از آن در سطح آمادگی، تجربه عملیاتی، توان تولید داخلی و قابلیت پاسخ نیروهای مسلح تعریف می‌شود.
به بیان دیگر، امسال محل برگزاری رژه محل اصلی نمایش قدرت نیست؛ میدان، معیار سنجش قدرت دفاعی کشور است.
تصمیم برای برگزار نکردن رژه سالانه نیروهای مسلح، بیش از آنکه صرفاً حذف یک برنامه مناسبتی باشد، می‌تواند در چارچوب ملاحظات امنیتی و عملیاتی ارزیابی شود.
اگر رژه را یکی از ابزارهای «نمایش قدرت» بدانیم، میدان واقعی جایی است که «قابلیت قدرت» سنجیده می‌شود. تجربه جنگ تحمیلی هشت‌ساله و درگیری‌های اخیر، هر دو نشان داده‌اند که فاصله میان برخورداری از تجهیزات و توان استفاده مؤثر از آنها، همان نقطه‌ای است که بازدارندگی واقعی شکل می‌گیرد.
از همین زاویه، برگزار نشدن رژه امسال را می‌توان بخشی از شرایط متفاوت دفاعی کشور دانست؛ شرایطی که در آن، پیام قدرت الزاماً از مسیر عبور ستون‌های نظامی و نمایش تجهیزات منتقل نمی‌شود و بخش مهمی از آن در سطح آمادگی، تجربه عملیاتی، توان تولید داخلی و قابلیت پاسخ نیروهای مسلح تعریف می‌شود.
به بیان دیگر، امسال محل برگزاری رژه محل اصلی نمایش قدرت نیست؛ میدان، معیار سنجش قدرت دفاعی کشور است.
