یادداشت؛
از «می‌لای» تا میناب: پرسشی که هر آمریکایی باید از خود بپرسد
محمد صرفی، سردبیر تهران تایمز در سرمقاله امروز این روزنامه با اشاره به تاریخ جنایات جنگی آمریکا نوشت: مردم آمریکا باید سؤالات جدی و دشواری از خود بپرسند.
پس از آنکه هیئت حقیقت‌یاب سازمان ملل درباره ایران اعلام کرد دلایل معقولی برای این باور دارد که ایالات متحده در جریان دو حمله — به یک مدرسه در میناب و یک ورزشگاه در لامرد — طی تهاجم نظامی خود به ایران، مرتکب جنایات جنگی شده است، واشنگتن با انکاری شتاب‌زده و بدون ارائه هیچ مدرکی برای رد این یافته‌ها واکنش نشان داد.
این انکار درست در زمانی صورت گرفت که تحقیقات بلومبرگ گزارش داد برخی از کارکنان پنتاگون، تنها چند ساعت پس از حمله موشکی آمریکا به یک دبستان در میناب که بیش از ۱۲۰ کودک را کشت، از این واقعیت آگاه بودند که این کشتار را موشک‌های آمریکایی رقم زده‌اند.
شاید برخی بپرسند چگونه دولت آمریکا می‌تواند چنین جنایات آشکاری را انکار کند؟ بگذارید چند دهه به عقب بازگردیم.
صبح ۱۶ مارس ۱۹۶۸، نیروهای آمریکایی وارد مجموعه روستایی سون مای در استان کوانگ نگای در ویتنام جنوبی شدند؛ یکی از این مناطق به نام می‌لای شناخته می‌شد.
نیروهای آمریکایی انتظار داشتند با رزمندگان ویت‌کنگ روبه‌رو شوند، اما در عوض خود را در میان جمعیتی غیرنظامی یافتند. با این‌حال، سربازان یک یگان آمریکایی دست به کشتار جمعی غیرنظامیان زدند و حدود ۵۰۰ نفر را از دم تیغ گذراندند.
ارتش آمریکا این جنایت بزرگ را پنهان کرد و نزدیک به یک سال، آگاهی عمومی چندانی از آنچه رخ داده بود وجود نداشت. یک سال طول کشید تا افشاگری‌های یک سرباز سابق به نام رونالد ریدنهاور، به‌همراه گزارش‌های تحقیقی سیمور هرش، این واقعه تکان‌دهنده را روشن کرده و به توجه عمومی برساند.
از «می‌لای» تا میناب: پرسشی که هر آمریکایی باید از خود بپرسد
محمد صرفی، سردبیر تهران تایمز در سرمقاله امروز این روزنامه با اشاره به تاریخ جنایات جنگی آمریکا نوشت: مردم آمریکا باید سؤالات جدی و دشواری از خود بپرسند.
پس از آنکه هیئت حقیقت‌یاب سازمان ملل درباره ایران اعلام کرد دلایل معقولی برای این باور دارد که ایالات متحده در جریان دو حمله — به یک مدرسه در میناب و یک ورزشگاه در لامرد — طی تهاجم نظامی خود به ایران، مرتکب جنایات جنگی شده است، واشنگتن با انکاری شتاب‌زده و بدون ارائه هیچ مدرکی برای رد این یافته‌ها واکنش نشان داد.
این انکار درست در زمانی صورت گرفت که تحقیقات بلومبرگ گزارش داد برخی از کارکنان پنتاگون، تنها چند ساعت پس از حمله موشکی آمریکا به یک دبستان در میناب که بیش از ۱۲۰ کودک را کشت، از این واقعیت آگاه بودند که این کشتار را موشک‌های آمریکایی رقم زده‌اند.
شاید برخی بپرسند چگونه دولت آمریکا می‌تواند چنین جنایات آشکاری را انکار کند؟ بگذارید چند دهه به عقب بازگردیم.
صبح ۱۶ مارس ۱۹۶۸، نیروهای آمریکایی وارد مجموعه روستایی سون مای در استان کوانگ نگای در ویتنام جنوبی شدند؛ یکی از این مناطق به نام می‌لای شناخته می‌شد.
نیروهای آمریکایی انتظار داشتند با رزمندگان ویت‌کنگ روبه‌رو شوند، اما در عوض خود را در میان جمعیتی غیرنظامی یافتند. با این‌حال، سربازان یک یگان آمریکایی دست به کشتار جمعی غیرنظامیان زدند و حدود ۵۰۰ نفر را از دم تیغ گذراندند.
ارتش آمریکا این جنایت بزرگ را پنهان کرد و نزدیک به یک سال، آگاهی عمومی چندانی از آنچه رخ داده بود وجود نداشت. یک سال طول کشید تا افشاگری‌های یک سرباز سابق به نام رونالد ریدنهاور، به‌همراه گزارش‌های تحقیقی سیمور هرش، این واقعه تکان‌دهنده را روشن کرده و به توجه عمومی برساند.