زبان فارسی مولفه مهم هویت ملی

یادداشت مهمان، نورالله مرادی، پژوهشگر و کارشناس رسانه:
کهن شهر تبریز در تاریخ پرشکوه ایران همواره ایفاگر نقش های اثرگذار بوده و هست. تبریز یادآور خاطرات تلخ و شیرین بسیار در تاریخ سرزمینمان بوده است و یکی از شیرین‌ترین هدایای تبریز به کشور عزیزمان شاعر بزرگ پارسی سرا استاد محمدحسین بهجت تبریزی متخلص به شهریار است. روز بیست و هفتم شهریور روزی خاصی در تقویم رسمی کشور ماست که کاملا با نام استاد شهریار عجین است.

این روز در تقویم رسمی ما، یک مناسبت عادی نیست؛ بهانه‌ای است برای بازگشت به خویشتن. روز شعر و ادب پارسی فرصتی است برای آن‌که در هیاهوی روزمرگی، اندکی مکث کنیم و به زبانی بیندیشیم که قرن‌هاست نه‌تنها ابزار گفت‌وگوی ما، بلکه یکی از مهم‌ترین حاملان تاریخ، فرهنگ، اندیشه و هویت این سرزمین بوده است.

امروز، بیش از هر زمان دیگری، باید به یاد داشته باشیم که تمدن‌ها تنها با بناها و آثار تاریخی ماندگار نمی‌شوند؛ بخش مهمی از یک تمدن در واژه‌هایی زنده می‌ماند که نسل‌ها پس از نسل‌ها بر زبان می‌آورند.

فارسی، یکی از همین میراث‌های زنده است؛ میراثی که هنوز در آن می‌اندیشیم، عشق می‌ورزیم، می‌نویسیم و جهان پیرامون خود را معنا می‌کنیم.