ملاقات با دنباله‌دار‌هالی در سال ۲۰۶۰ با طرح جدید پژوهشگران
پژوهشگران طرحی را برای رسیدن به دنباله‌دار‌هالی در نزدیک‌ترین گذر بعدی این جرم از کنار خورشید ارائه داده‌اند. مطالعه نزدیک بر روی این دنباله‌دار به دلیل حرکت در مداری پسرونده و جهت حرکت برعکس نسبت به سیاره‌های منظومه شمسی، نیازمند انرژی بسیار زیادی است. ماموریت‌های پیشین در سال ۱۹۸۶ با سرعت نسبی ۷۰ تا ۸۰ کیلومتر بر ثانیه از کنار‌هالی عبور کردند که منجر به نتایج محدودی شد.
دقت پایین در تصویربرداری از ماموریت‌های گذشته، نیاز به بررسی دقیق‌تر هسته دنباله‌دار را نشان می‌دهد. دانشمندان گمان می‌کنند هسته‌هالی یک دوتایی تماسی شامل دو جرم مجزا است که با هم در تماس هستند. تأیید این فرضیه مستلزم تهیه مجموعه‌ای از تصاویر با وضوح بالا از تمام جرم دنباله‌دار است.
برنامه‌ریزی برای این ماموریت نیازمند استفاده از کمک گرانشی سیاره‌های مشتری و زحل است. پژوهشگران مسیرهای مختلفی را برای پرتاب در دهه ۲۰۳۰ شناسایی کرده‌اند که در آن‌ها فضاپیما با استفاده از گرانش مشتری و سپس زحل، به صفحه مداری‌هالی هدایت می‌شود. برای اجرای این مسیرها، موقعیت مداری مشتری و زحل باید در شرایط بسیار خاصی قرار بگیرد.
گزینه‌های پیشنهادی برای این ماموریت فضایی شامل پرتاب در ماه اوت ۲۰۳۶ با جرم کل ۲۰۰۰ کیلوگرم است که در سپتامبر ۲۰۶۰ در فاصله ۴٫۵۷ واحد نجومی از خورشید به‌هالی می‌رسد و جرم خشک آن ۱۰۲۷ کیلوگرم خواهد بود. همچنین، پرتاب در سپتامبر ۲۰۳۷ با انرژی پرتاب ۱۰۹ کیلومتر مربع بر مجذور ثانیه که در سپتامبر ۲۰۶۰ در فاصله ۴٫۶۳ واحد نجومی از خورشید به دنباله‌دار می‌رسد و جرم نهایی فضاپیما ۹۱۶ کیلوگرم خواهد بود.
مقدار جرم نهایی در این محاسبات برای تعیین میزان سوخت باقیمانده جهت استفاده از سامانه‌های فضاپیما هنگام نزدیک شدن به دنباله‌دار اهمیت دارد. طرح‌های پیشنهادی در پایگاه پیش‌انتشار آرکایو منتشر شده و هنوز مراحل داوری همتا را طی نکرده است.
پژوهشگران طرحی را برای رسیدن به دنباله‌دار‌هالی در نزدیک‌ترین گذر بعدی این جرم از کنار خورشید ارائه داده‌اند. مطالعه نزدیک بر روی این دنباله‌دار به دلیل حرکت در مداری پسرونده و جهت حرکت برعکس نسبت به سیاره‌های منظومه شمسی، نیازمند انرژی بسیار زیادی است. ماموریت‌های پیشین در سال ۱۹۸۶ با سرعت نسبی ۷۰ تا ۸۰ کیلومتر بر ثانیه از کنار‌هالی عبور کردند که منجر به نتایج محدودی شد.
دقت پایین در تصویربرداری از ماموریت‌های گذشته، نیاز به بررسی دقیق‌تر هسته دنباله‌دار را نشان می‌دهد. دانشمندان گمان می‌کنند هسته‌هالی یک دوتایی تماسی شامل دو جرم مجزا است که با هم در تماس هستند. تأیید این فرضیه مستلزم تهیه مجموعه‌ای از تصاویر با وضوح بالا از تمام جرم دنباله‌دار است.
برنامه‌ریزی برای این ماموریت نیازمند استفاده از کمک گرانشی سیاره‌های مشتری و زحل است. پژوهشگران مسیرهای مختلفی را برای پرتاب در دهه ۲۰۳۰ شناسایی کرده‌اند که در آن‌ها فضاپیما با استفاده از گرانش مشتری و سپس زحل، به صفحه مداری‌هالی هدایت می‌شود. برای اجرای این مسیرها، موقعیت مداری مشتری و زحل باید در شرایط بسیار خاصی قرار بگیرد.
گزینه‌های پیشنهادی برای این ماموریت فضایی شامل پرتاب در ماه اوت ۲۰۳۶ با جرم کل ۲۰۰۰ کیلوگرم است که در سپتامبر ۲۰۶۰ در فاصله ۴٫۵۷ واحد نجومی از خورشید به‌هالی می‌رسد و جرم خشک آن ۱۰۲۷ کیلوگرم خواهد بود. همچنین، پرتاب در سپتامبر ۲۰۳۷ با انرژی پرتاب ۱۰۹ کیلومتر مربع بر مجذور ثانیه که در سپتامبر ۲۰۶۰ در فاصله ۴٫۶۳ واحد نجومی از خورشید به دنباله‌دار می‌رسد و جرم نهایی فضاپیما ۹۱۶ کیلوگرم خواهد بود.
مقدار جرم نهایی در این محاسبات برای تعیین میزان سوخت باقیمانده جهت استفاده از سامانه‌های فضاپیما هنگام نزدیک شدن به دنباله‌دار اهمیت دارد. طرح‌های پیشنهادی در پایگاه پیش‌انتشار آرکایو منتشر شده و هنوز مراحل داوری همتا را طی نکرده است.