پرونده «جنگ رمضان»/۱۵۱؛
بازتاب پیامدهای جنگ علیه ایران در رسانه‌های جهان
اندیشکده چتم هاوس: جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، اگرچه به اهداف اعلامی خود از جمله تغییر حکومت و نابودی توان موشکی و هسته‌ای ایران نرسیده، اما بنیان‌های «صلح آمریکایی» در خلیج فارس را متزلزل کرده است. به نوشته این تحلیلگر، تهران با اتکا به «تاب‌آوری دولتی، انسجام نخبگان و موج ملی‌گرایی ناشی از تجاوز خارجی»، جنگ را منطقه‌ای کرد و با بستن تنگه هرمز، میدان نبرد را به اقتصاد جهانی منتقل ساخت.
شبکه سی‌بی‌اس: ایالات متحده در نتیجه جنگ پرهزینه ایران با کمبود مهمات مواجه شده است. در نخستین گزارش اجباری از این نوع به کنگره، بازرس کل اعلام کرد که هزینه عملیات «خشم حماسی» بین ۲۸ فوریه تا ۳۰ ژوئن حدود ۳۳.۴ میلیارد دلار برآورد شده که ۲۲.۳ میلیارد دلار آن صرف مهمات مصرف‌شده شده است. این گزارش تصریح می‌کند: «مصرف مهمات در این عملیات منجر به کمبودهای راهبردی در ذخایر و آشکار شدن گلوگاه‌های پایگاه صنعتی برای تأمین مجدد مهمات شده است.»
گاردین: ترامپ اصرار دارد آنچه در ایران می‌گذرد «جنگ» نیست، در حالی که واقعیت‌های میدانی چیز دیگری می‌گوید. جی.دی. ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، در اظهاراتی گفته است: «من آن را جنگ نمی‌نامم. در حال حاضر تیراندازی فعالی وجود ندارد،» اما مهدوی با اشاره به انفجارهای مرگبار از جمله حمله موشکی به یک مراسم عروسی در جنوب ایران که چهار غیرنظامی از جمله یک کودک چهارساله را شهید کرد، این ادعا را رد می‌کند. ونس در واکنش به این حادثه مدعی شده که به رسانه‌های دولتی ایران «بسیار مشکوک» است، در حالی که تحلیل تصویری نیویورک تایمز و کارشناسان تسلیحاتی، آمریکایی بودن بمب را تأیید کرده‌اند.
الجزیره: مواضع اخیر ترامپ درباره انصارالله یمن و باب‌المندب، نشانه کاهش تعهد امنیتی آمریکا در خلیج فارس است. نویسنده می‌گوید ترامپ با تأکید بر اینکه حوثی‌ها خواهان درگیری با آمریکا نیستند و اجازه عبور بیشتر کشتی‌ها را می‌دهند، عملاً از مداخله مستقیم علیه آنان خودداری کرده است. به باور نویسنده، تمرکز واشنگتن بر ایران و تنگه هرمز، فرسودگی نظامی و محدودیت‌های سیاسی ناشی از انتخابات کنگره، از عوامل این رویکرد است.
راشاتودی: بی‌ثباتی همزمان در دو سوی شبه‌جزیره عربستان می‌تواند جریان انرژی و تجارت میان آسیا و اروپا را تحت تأثیر قرار دهد. به نوشته این رسانه، هرمز مسیر اصلی انتقال بخش قابل توجهی از نفت خلیج فارس است و باب‌المندب نیز دریای سرخ را به اقیانوس هند و کانال سوئز متصل می‌کند.
بازتاب پیامدهای جنگ علیه ایران در رسانه‌های جهان
اندیشکده چتم هاوس: جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، اگرچه به اهداف اعلامی خود از جمله تغییر حکومت و نابودی توان موشکی و هسته‌ای ایران نرسیده، اما بنیان‌های «صلح آمریکایی» در خلیج فارس را متزلزل کرده است. به نوشته این تحلیلگر، تهران با اتکا به «تاب‌آوری دولتی، انسجام نخبگان و موج ملی‌گرایی ناشی از تجاوز خارجی»، جنگ را منطقه‌ای کرد و با بستن تنگه هرمز، میدان نبرد را به اقتصاد جهانی منتقل ساخت.
شبکه سی‌بی‌اس: ایالات متحده در نتیجه جنگ پرهزینه ایران با کمبود مهمات مواجه شده است. در نخستین گزارش اجباری از این نوع به کنگره، بازرس کل اعلام کرد که هزینه عملیات «خشم حماسی» بین ۲۸ فوریه تا ۳۰ ژوئن حدود ۳۳.۴ میلیارد دلار برآورد شده که ۲۲.۳ میلیارد دلار آن صرف مهمات مصرف‌شده شده است. این گزارش تصریح می‌کند: «مصرف مهمات در این عملیات منجر به کمبودهای راهبردی در ذخایر و آشکار شدن گلوگاه‌های پایگاه صنعتی برای تأمین مجدد مهمات شده است.»
گاردین: ترامپ اصرار دارد آنچه در ایران می‌گذرد «جنگ» نیست، در حالی که واقعیت‌های میدانی چیز دیگری می‌گوید. جی.دی. ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، در اظهاراتی گفته است: «من آن را جنگ نمی‌نامم. در حال حاضر تیراندازی فعالی وجود ندارد،» اما مهدوی با اشاره به انفجارهای مرگبار از جمله حمله موشکی به یک مراسم عروسی در جنوب ایران که چهار غیرنظامی از جمله یک کودک چهارساله را شهید کرد، این ادعا را رد می‌کند. ونس در واکنش به این حادثه مدعی شده که به رسانه‌های دولتی ایران «بسیار مشکوک» است، در حالی که تحلیل تصویری نیویورک تایمز و کارشناسان تسلیحاتی، آمریکایی بودن بمب را تأیید کرده‌اند.
الجزیره: مواضع اخیر ترامپ درباره انصارالله یمن و باب‌المندب، نشانه کاهش تعهد امنیتی آمریکا در خلیج فارس است. نویسنده می‌گوید ترامپ با تأکید بر اینکه حوثی‌ها خواهان درگیری با آمریکا نیستند و اجازه عبور بیشتر کشتی‌ها را می‌دهند، عملاً از مداخله مستقیم علیه آنان خودداری کرده است. به باور نویسنده، تمرکز واشنگتن بر ایران و تنگه هرمز، فرسودگی نظامی و محدودیت‌های سیاسی ناشی از انتخابات کنگره، از عوامل این رویکرد است.
راشاتودی: بی‌ثباتی همزمان در دو سوی شبه‌جزیره عربستان می‌تواند جریان انرژی و تجارت میان آسیا و اروپا را تحت تأثیر قرار دهد. به نوشته این رسانه، هرمز مسیر اصلی انتقال بخش قابل توجهی از نفت خلیج فارس است و باب‌المندب نیز دریای سرخ را به اقیانوس هند و کانال سوئز متصل می‌کند.