روایت شما از شرایط زندگی و بحران اقتصادی- سهشنبه ۲۴ شهریور:
والا دیگه سقوط یه نظام دیکتاتوری چجوریه؟ اگر ناتوانی در اداره کشور نیست، پس چیه؟ ناتوانی مالی و نارضایتی مردم در همه جهات.
قبض برق و آب و گاز اومده چندین میلیون. نداریم که پرداخت کنیم. امروزم اخطار قطع اومده.
در لالهزار تهران کاسب هستم. لامپ شمعی شده دونهای ۲۵۰ هزار تومن. کسی دیگه لامپ و لوازم روشنایی نمیخره. کاسبهای صنف الکتریکی در حال ورشکستگی هستن.
خب مسئولین بیان آموزش بدن این حقوق ناچیزی که مردم میگیرن رو چهجوری خرج کنن که به پول آب و برق و گاز و نون و خرج مدرسه برسه و تا آخر ماه کفاف بده. شاید ما بلد نیستیم. چرا یکیشون نمیاد پاسخگو باشه.
شهردار تهران گفته تهران ۹۰۰ هزار واحد مسکونی کم داره. حالا بهانه قطع و نابودی درختهای چیتگر رو متوجه شدین؟ شهرداری تهران، اگه راست میگی بیا به جای بزرگ کردن شهر، بافت فرسوده مولوی و جنوب تهران رو بساز.
رفتم داروخانه و ۵ قلم دارو گرفتم، شده ۴ میلیون تومن. واقعا قیمتها سرسامآوره.
من یه دهه ۶۰یی هستم. از روزیکه خودمو شناختم، بهخدا قسم تا الان که ۴۰ سالمه، یه روز خوش ندیدم. نه تونستم ازدواج کنم، نه تونستم دانشگاهم رو تمام کنم. خیلی درد و رنجهای دیگه که بماند.
حقوق من معلم ۲۰ میلیونه، این حکومت معلمها رو در فقر مطلق نگه داشته. وزیر آموش و پرروش در پاسخ به اعتراضات معلمها گفته «دشمن دنبال اینه که به بهانه مشکلات معیشتی تفرقه بندازه». حتی این رو هم به دشمن ربط میدن.