روایت شما از شرایط زندگی و بحران اقتصادی- سهشنبه ۲۴ شهریور:
دکتر برای خانمم سونوگرافی و ماموگرافی بههمراه آزمایش خون نوشت. با بیمه تامین اجتماعی، به خیال اینکه همهاش حداکثر ۳ میلیون تومان میشه، رفتیم انجام داد. هزینه شد ۱۵ میلیون تومان و بیمه فقط ۳ میلیونش رو تقبل کرد. حقوق من با ۲ بچه، ۲۰ میلیون تومانه.
بیش از ۱۰ تا داروخانه رو سر زدم برای آمپول ویزیپک ۳۵۰ که برای آنژیو استفاده میشه. اصلا گیر نمیاد. آخرش رفتم داروخانه هلال احمر، ۲ ساعت تو نوبت بودم تا تونستم گیر بیارم و برسونم بیمارستان برای بیمارم.
پرستار طرحی هستم. کاری سنگین و ریسکی که با جان ارزشمند آدمها و گاه غمشون سروکار داره، موظف به ۲۸ شیفت در ماه، شیفتهای شبانه و. ولی حقوق من و همکارانم به ۳۰ میلیون تومان در ماه هم نمیرسه.
جمهوری اسلامی ۸ میلیون حقوق بازنشستگی به ما میدهد، بعد من این ماه ۵ میلیون پول دکتر و داروهای چشمم شده که آزاد هم حساب میشوند و بیمه قبول نمیکند.
من یه بازنشستهام. چند سال پیش میتوانستم مقداری پسانداز کنم. الان، با اینکه از خیلی از اقلام و میوه چشمپوشی میکنم، بهزور تا بیستم میتوانم پول نانی نگه دارم. از بیستم ماه دیگر پولی برای خرید نان هم نیست.
زن و شوهریم، هیچ امیدی برای فرزند آوردن نداریم. با این وضع زندگی خودمون به زور میگذره.
از کرج: یک عدد شلوار تک برای مدرسه خریدم یک میلیون و ۲۰۰ هزار تومان.
من مسکن ملی اسم نوشتم، گفتن این خانهها برای افراد کمدرآمد هست، ولی هر دو ماه ۹۰ میلیون باید واریز کنیم. وقتی بگی ندارم هم میگن انصراف بده، ماندم چه کنم.
حقوق رانندگان کامیون از ۴۰ میلیون تومان در سال ۱۴۰۲ به نهایت ۵۰ میلیون تومان امسال رسیده، اما بیمه از ۸۰۰ هزار تومان به ۸ میلیون رسید. وضعیت معیشت رانندگان بحرانی است.