یاد برادر، شمهای از سرگذشت، منش و کارنامه علمی عبدالحسین زرینکوب
یادداشت مهمان، عظیم زرینکوب: گرامیداشت، بزرگداشت، یادبود و نقد و بررسی آثار علمی دانشمندان و اندیشمندان، بستری بس گرانبها برای شناخت و بازنگری ریشهای تحقیقات صاحبان قلم است. اینگونه نگرشها فایدهای دوجانبه دارد: نخست فرصتی برای از نو شناختن، تحلیل و تدقیق عمیق آثار بزرگان توسط استادان و منتقدان فراهم میآورد، و از سوی دیگر موقعیتی مفید و گرانقدر برای دانشجویان و پژوهشگران جوان است که میخواهند دنبالهرو راه استادان پیش از خود باشند.
درباره شعر و شاعری از دیدگاه برادرم، او خود در کتاب «نقش بر آب» مینویسد: عشق به شعر از همان سالهای کودکی و شبهایی که داییجواد «شیخ» (سعدی) را برای ما میخواند در وجودم پدید آمد. اواخر سال چهارم دبستان، آنچه در مدرسه آن را طبع شعر میگفتند در وجودم شکفت. داستان شعری که برای «پاپی» سگ گله و پای پدر گفته بودم زبانزد بچهها شد. آقا میرزا جعفر معلم انشای ما که ناظم مدرسه هم بود و با شلاق چرمیاش موجب ترس بچهها بود، از من خواست آن را در کلاس بخوانم. با ترس و خجالت خواندم؛ برخلاف انتظار، او را خرسند و خندان یافتم، تشویقم کرد و هفته بعد یک جلد «گلستان سعدی» به من جایزه داد.