سایه‌بان غول‌پیکر در فضا؛ طرح نوآورانه پژوهشگران ناسا برای کشف زمین دوم
دانشمندان ناسا در حال طراحی پروژه‌ای به نام «رصدخانه ترکیبی برای سیاره‌های فراخورشیدی زمین‌سان» هستند. این طرح شامل فرستادن یک سایه‌بان ستاره به قطر ۱۰۰ متر به مداری در فاصله‌ی حدود ۱۷۵ هزار کیلومتری بالای جو زمین است. این سازه در محدوده میان زمین و ماه قرار می‌گیرد تا با ایجاد یک «کسوف مصنوعی»، مانع از تابش نور ستاره شود.
ولادیمیر آیراپتیان، اخترفیزیکدان ناسا، هدف از این اقدام را مشاهده‌ی نور بسیار ضعیف سیاره‌های فراخورشیدی شبیه زمین می‌داند. چالش اصلی در رصد این سیاره‌ها، درخشش بیش از حد ستاره‌های میزبان است، به‌طوری‌که سیاره‌های کمنور در مقایسه با درخشش ستاره خود، یک میلیارد بار کم‌نورتر هستند.
جزئیات فنی این سایه‌بان ستاره شامل وزن محموله‌ی طراحی‌شده بین ۱۰۰۰ تا ۱۵۰۰ کیلوگرم، قابلیت داشتن ۲۴ تا ۴۸ گلبرگ جمع‌شونده، طراحی گلبرگ‌ها بر اساس اصول ریاضی «هایپر-گوسی» و استفاده از پیشران‌های هیدروژن داغ برای اصلاح مدار بدون ایجاد نویز نوری است.
همکاری میان ناسا و کلتک می‌تواند این فناوری را با تلسکوپ‌های بزرگ زمینی هماهنگ کند. تلسکوپ‌های فوق‌العاده بزرگ رصدخانه جنوبی اروپا و تلسکوپ غول‌پیکر ماژلان از این فناوری بهره خواهند برد.
هزینه‌ی ساخت پروژه‌ی HOEE در صورت تأیید، حدود یک میلیارد دلار برآورد می‌شود که در مقایسه با تلسکوپ دنیاهای سکونت‌پذیر ناسا با هزینه‌ای حدود ۱۱ میلیارد دلار، بسیار کمتر است.
ولادیمیر آیراپتیان درباره‌ی این طرح اعلام کرد:
هدف این است که یک رصدخانه به اصطلاح ترکیبی بسازیم که در آن یک تلسکوپ بزرگ روی زمین بتواند منظومه‌ی سیاره‌ها را در طیف نور مرئی رصد کند.
دانشمندان ناسا در حال طراحی پروژه‌ای به نام «رصدخانه ترکیبی برای سیاره‌های فراخورشیدی زمین‌سان» هستند. این طرح شامل فرستادن یک سایه‌بان ستاره به قطر ۱۰۰ متر به مداری در فاصله‌ی حدود ۱۷۵ هزار کیلومتری بالای جو زمین است. این سازه در محدوده میان زمین و ماه قرار می‌گیرد تا با ایجاد یک «کسوف مصنوعی»، مانع از تابش نور ستاره شود.
ولادیمیر آیراپتیان، اخترفیزیکدان ناسا، هدف از این اقدام را مشاهده‌ی نور بسیار ضعیف سیاره‌های فراخورشیدی شبیه زمین می‌داند. چالش اصلی در رصد این سیاره‌ها، درخشش بیش از حد ستاره‌های میزبان است، به‌طوری‌که سیاره‌های کمنور در مقایسه با درخشش ستاره خود، یک میلیارد بار کم‌نورتر هستند.
جزئیات فنی این سایه‌بان ستاره شامل وزن محموله‌ی طراحی‌شده بین ۱۰۰۰ تا ۱۵۰۰ کیلوگرم، قابلیت داشتن ۲۴ تا ۴۸ گلبرگ جمع‌شونده، طراحی گلبرگ‌ها بر اساس اصول ریاضی «هایپر-گوسی» و استفاده از پیشران‌های هیدروژن داغ برای اصلاح مدار بدون ایجاد نویز نوری است.
همکاری میان ناسا و کلتک می‌تواند این فناوری را با تلسکوپ‌های بزرگ زمینی هماهنگ کند. تلسکوپ‌های فوق‌العاده بزرگ رصدخانه جنوبی اروپا و تلسکوپ غول‌پیکر ماژلان از این فناوری بهره خواهند برد.
هزینه‌ی ساخت پروژه‌ی HOEE در صورت تأیید، حدود یک میلیارد دلار برآورد می‌شود که در مقایسه با تلسکوپ دنیاهای سکونت‌پذیر ناسا با هزینه‌ای حدود ۱۱ میلیارد دلار، بسیار کمتر است.
ولادیمیر آیراپتیان درباره‌ی این طرح اعلام کرد:
هدف این است که یک رصدخانه به اصطلاح ترکیبی بسازیم که در آن یک تلسکوپ بزرگ روی زمین بتواند منظومه‌ی سیاره‌ها را در طیف نور مرئی رصد کند.