برای پرچم ایران اتفاقی جدید افتاده است
وقتی تصمیم گرفتیم دوباره به سراغ «پرچم» برویم، جا خوردم. نه از سر بی‌میلی؛ از سرِ این پرسش که مگر حرفی باقی مانده است؟
«راستش را بخواهید، وقتی تصمیم گرفتیم دوباره به سراغ «پرچم» برویم، جا خوردم. نه از سر بی‌میلی؛ از سرِ این پرسش که مگر حرفی باقی مانده است؟ مگر در شماره اول درباره پرچم ننوشته بودیم؟ مگر نرفتیم سراغ همین پارچه سه‌رنگ که بر فراز مدرسه و مسجد و خانه و مرزهای این سرزمین برافراشته است؟ چرا دوباره؟»
این جملات را فاطمه دولتی سردبیر دوماهنامه کلمه، در سرمقاله «شماره ششم؛ پرچم» نوشته است. دوماهنامه‌ای که زیر نظرِ حوزه‌هنری انقلاب اسلامی منتشر می‌شود و در پاییز 1404 در شماره اول خود هم به سراغ موضوع پرچم رفته بود. تکرار دوباره موضوع شاید در نگاه اول ضعف به نظر برسد، اما تحریریه کلمه اینگونه به ماجرا نگاه نمی‌کند.
حالا در شماره جدید مجله 40 روایت پیرامون پرچم ایران کنار هم نشسته است، تا تصویری بسازد از روزها و شب‌های شگفت‌انگیزی که بی‌شک تاریخ شفاهی وطنمان هستند.
وقتی تصمیم گرفتیم دوباره به سراغ «پرچم» برویم، جا خوردم. نه از سر بی‌میلی؛ از سرِ این پرسش که مگر حرفی باقی مانده است؟
«راستش را بخواهید، وقتی تصمیم گرفتیم دوباره به سراغ «پرچم» برویم، جا خوردم. نه از سر بی‌میلی؛ از سرِ این پرسش که مگر حرفی باقی مانده است؟ مگر در شماره اول درباره پرچم ننوشته بودیم؟ مگر نرفتیم سراغ همین پارچه سه‌رنگ که بر فراز مدرسه و مسجد و خانه و مرزهای این سرزمین برافراشته است؟ چرا دوباره؟»
این جملات را فاطمه دولتی سردبیر دوماهنامه کلمه، در سرمقاله «شماره ششم؛ پرچم» نوشته است. دوماهنامه‌ای که زیر نظرِ حوزه‌هنری انقلاب اسلامی منتشر می‌شود و در پاییز 1404 در شماره اول خود هم به سراغ موضوع پرچم رفته بود. تکرار دوباره موضوع شاید در نگاه اول ضعف به نظر برسد، اما تحریریه کلمه اینگونه به ماجرا نگاه نمی‌کند.
حالا در شماره جدید مجله 40 روایت پیرامون پرچم ایران کنار هم نشسته است، تا تصویری بسازد از روزها و شب‌های شگفت‌انگیزی که بی‌شک تاریخ شفاهی وطنمان هستند.
