روزنامه نوبنیاد در مطلبی نوشت: تالار حوزه هنری تهران، در روزی که گذشت، میزبان وداع با مردی بود که تمام عمر از دیده شدن گریخت تا حقیقت دیده شود. آیین یادبود مصطفی واحدی، مدیر فقید حوزه هنری شاهرود و دو همراهش، محمدرضا عبادیانی و مریمالسادات میرحسینی، پیش از آنکه مجلس سوگواری باشد، مرور کارنامه زیست مجاهدانهای بود که در هیاهوهای زمانه، راهِ استقامت را گم نکرد.
جهانِ امروز در حیرت ایستادگی سرزمینی است که بیش از ۴۷ سال، هجمههای سنگین رسانهای، جنگهای شناختی و تلاشهای همهجانبه برای از پا انداختنش را بیاثر کرده است؛ مردمی که ماههاست میدان را خالی نکرده و خط مقاومت را زنده نگه داشتهاند. اما پاسخ این معما روشن است: ستونهای نامرئی این پایداری، دقیقاً بر دوش امثال مصطفی واحدی استوار شده؛ چهرههایی بیهیاهو و دور از چشم دوربینها که شب را به صبح و صبح را به شب میدوزند تا آتش ایمان در جانها خاموش نشود.