روایت شما از شرایط زندگی و بحران اقتصادی- چهارشنبه ۱۸ شهریور:
سه هفتهست دندوندرد دارم و با مسکن و آنتیبیوتیک آرومش میکنم چون پول ندارم برم درستش کنم. اینطوری که داره پیش میره دیگه پول خرید داروها رو هم نخواهم داشت.
از شهرکرد پیام میدم. از صبح تا شب اسنپ کار میکنم و کارکرد یه روز کامل هزینه یک وعده غذایی برای خانواده هم نمیشه.
تمام داروخانههای گرگان رو گشتم، آنتیبیوتیک زیکات ۵۵۰ پیدا نکردم.
از شهریار تهران پیام میدم. واقعا شرایط زندگی برای قشر ضعیف خیلی بحرانی شده. همه اجناس خوراکی گرون شده. تو این وضعیت، جمهوری اسلامی با افزایش قیمت بنزین، قبر خودش رو کند.
شهرداری تبریز داره تو تمام محلات با بیرحمی کامل سگها رو با تفنگ ساچمهای و به طرز وحشیانهای میکشه. حتی تولههای تازه به دنیا اومده رو.
از قیامدشت: داریم زیر فشار گرانی و تورمی که برای ما بهوجود آوردند له میشیم، نه آزادی بیان داریم اعتراض کنیم، نه دادرسی داریم به دادمان برسن. لعنت بر این عدالت شما.
همه دار و ندارم رو یکجا کردم که بتونم ۵۰۰ میلیون بذارم روی پول پیش خونهام. امروز صاحبخونه زده زیر حرفش، میگه این مبلغ کمه؛ باید ۲۰۰ دیگه بدی که جمعا بشه یک میلیارد. به خدا دیگه نمیدونم باید چه کار کنیم.
مردم ایران در حال نابود شدن زیر فشار اقتصادی هستن. همه افراد خونه هم سر کار میرن اما از پس خرج و زندگی معمولی برنمیان.
راننده اسنپ هستم. دیروز یک میلیون تومن کار کردم، همزمان یک میلیون و ۸۰۰ هزار تومن دادم هزینه تعمیر بالابر شیشه ماشین.