نقالی فقط قصه‌گویی نیست میراثی که باید دوباره رسانه‌ای فرهنگی باشد
«سهراب‌کشی» با فضای اجتماعی و عاطفی مخاطبان چنان گره خورده بود که دیوارهای قهوه‌خانه را سیاه می‌کردند، برای سهراب حجله می‌گذاشتند و حتی بعد از پایان داستان برای سهراب روضه می‌خواندند.
نقالی در معنای عام، روایت داستان برای دیگران است. اما آن چیزی که این هنر را از یک قصه‌گویی ساده جدا می‌کند، شیوه اجرای آن است. نقال داستان را با ابزارهایی مثل کلمات، صدا، لحن، حرکت، حالات چهره و بدن صحنه‌های داستان را برای مخاطبان خود مجسم می‌کند. نقال می‌تواند داستانی را به شعر یا نثر روایت کند و لحن و حرکات بدن را متناسب با فضای روایت تغییر دهد و مخاطب را با خود همراه کند.
«سهراب‌کشی» با فضای اجتماعی و عاطفی مخاطبان چنان گره خورده بود که دیوارهای قهوه‌خانه را سیاه می‌کردند، برای سهراب حجله می‌گذاشتند و حتی بعد از پایان داستان برای سهراب روضه می‌خواندند.
نقالی در معنای عام، روایت داستان برای دیگران است. اما آن چیزی که این هنر را از یک قصه‌گویی ساده جدا می‌کند، شیوه اجرای آن است. نقال داستان را با ابزارهایی مثل کلمات، صدا، لحن، حرکت، حالات چهره و بدن صحنه‌های داستان را برای مخاطبان خود مجسم می‌کند. نقال می‌تواند داستانی را به شعر یا نثر روایت کند و لحن و حرکات بدن را متناسب با فضای روایت تغییر دهد و مخاطب را با خود همراه کند.
