تابستان خونین ۶۰؛ بازخوانی سلسله ترورهای هدفمند در مسیر تثبیت نظام
در بحبوحه موج ترورهای سازمان‌یافته منافقین، شهادت آیت‌الله قدوسی و سرتیپ وحید دستجردی در شهریورماه سال ۱۳۶۰، نقطه عطفی در تاریخ امنیتی جمهوری اسلامی و نمادی از هزینه‌های تثبیت نظام بود.
هدف غایی جریان‌های ضدانقلاب در آن مقطع، «فلج‌سازی ارکان اجرایی و قضایی کشور» از طریق حذف فیزیکی چهره‌های کلیدی بود. این استراتژی که با ترورهای هدفمندِ مسئولان طراز اول آغاز شده بود، نهادهایِ در حالِ تحکیمِ نظام، از جمله دادستانی انقلاب، شهربانی کل کشور، سپاه پاسداران و کمیته‌های انقلاب اسلامی را به عنوان اهداف اصلی خود برگزیده بود؛ چرا که بقا و کارآمدی این نهادها، مستقیماً به معنای توانایی نظام در کنترل نظم عمومی و سرکوب شبکه‌های زیرزمینی ترور بود.
در بحبوحه موج ترورهای سازمان‌یافته منافقین، شهادت آیت‌الله قدوسی و سرتیپ وحید دستجردی در شهریورماه سال ۱۳۶۰، نقطه عطفی در تاریخ امنیتی جمهوری اسلامی و نمادی از هزینه‌های تثبیت نظام بود.
هدف غایی جریان‌های ضدانقلاب در آن مقطع، «فلج‌سازی ارکان اجرایی و قضایی کشور» از طریق حذف فیزیکی چهره‌های کلیدی بود. این استراتژی که با ترورهای هدفمندِ مسئولان طراز اول آغاز شده بود، نهادهایِ در حالِ تحکیمِ نظام، از جمله دادستانی انقلاب، شهربانی کل کشور، سپاه پاسداران و کمیته‌های انقلاب اسلامی را به عنوان اهداف اصلی خود برگزیده بود؛ چرا که بقا و کارآمدی این نهادها، مستقیماً به معنای توانایی نظام در کنترل نظم عمومی و سرکوب شبکه‌های زیرزمینی ترور بود.
