رئیس دانشگاه آزاد: نباید به بهانه حمایت، دولت را از ارائه نقدها و تحلیل‌های علمی و کارشناسی محروم کرد/ وحدت باید از سطح «همراهی در برابر تهدید» به سطح «هم‌افزایی برای ساختن آینده» ارتقا یابد
رنجبر رئیس دانشگاه آزاد:
انسجام ملی، هم در خنثی‌سازی محاسبات دشمن و هم در استمرار کارکردهای حیاتی کشور، نقشی تعیین‌کننده دارد و اکنون زمان آن است که با حفظ این مولفه، آن را در مسیر رسیدن به ایران قوی به کار گرفت. اکنون نیز تثبیت این پیروزی، بیش از هر چیز مستلزم جلوگیری از فرسایش همان سرمایه‌ای است که پیروزی را امکان‌پذیر کرد. در منظومه‌ای که رهبر انقلاب ترسیم کرده‌اند، اتحاد به دفاع متقابل و سپس همکاری و هم‌افزایی در عرصه‌های علم، امنیت، ثروت و پیشرفت منتهی می‌شود؛ بنابراین وحدت را باید از سطح «همراهی در برابر تهدید» به سطح «هم‌افزایی برای ساختن آینده» ارتقا داد.
به بیان دیگر، اگر مقاومت و انسجام، پیروزی ایران را در میدان رویارویی تثبیت کرد، از این پس همین وحدت باید به پیشران بازسازی، کارآمدی، توسعه و اقتدار پایدار کشور تبدیل شود؛ و هر اقدامی که به شکاف اجتماعی، فرسایش اعتماد عمومی و تضعیف همکاری میان ارکان کشور بینجامد، در نقطه مقابل این ضرورت تاریخی قرار خواهد گرفت.
از این زاویه، مراقبت از انسجام اجتماعی و ضرورت حمایت از دولت، ممزوج یکدیگر و واجد یک دلالت روشن و فراتر از مناسبات سیاسی روزمره است. نباید به بهانه حمایت، دولت را از ارائه نقدها و تحلیل‌های علمی و کارشناسی محروم کرد؛ دستگاه‌های اجرایی برای موفقیت، بیش از هر زمان دیگری به نقد علمی، ارزیابی سیاست‌ها و مشورت نخبگان نیاز دارند. البته نباید فراموش کرد که عبور از شرایط خطیر کنونی، بدون برخورداری از دولت مقتدر ممکن نیست و از این بابت، باید همه تلاش را برای کمک به کار بست.
رنجبر رئیس دانشگاه آزاد:
انسجام ملی، هم در خنثی‌سازی محاسبات دشمن و هم در استمرار کارکردهای حیاتی کشور، نقشی تعیین‌کننده دارد و اکنون زمان آن است که با حفظ این مولفه، آن را در مسیر رسیدن به ایران قوی به کار گرفت. اکنون نیز تثبیت این پیروزی، بیش از هر چیز مستلزم جلوگیری از فرسایش همان سرمایه‌ای است که پیروزی را امکان‌پذیر کرد. در منظومه‌ای که رهبر انقلاب ترسیم کرده‌اند، اتحاد به دفاع متقابل و سپس همکاری و هم‌افزایی در عرصه‌های علم، امنیت، ثروت و پیشرفت منتهی می‌شود؛ بنابراین وحدت را باید از سطح «همراهی در برابر تهدید» به سطح «هم‌افزایی برای ساختن آینده» ارتقا داد.
به بیان دیگر، اگر مقاومت و انسجام، پیروزی ایران را در میدان رویارویی تثبیت کرد، از این پس همین وحدت باید به پیشران بازسازی، کارآمدی، توسعه و اقتدار پایدار کشور تبدیل شود؛ و هر اقدامی که به شکاف اجتماعی، فرسایش اعتماد عمومی و تضعیف همکاری میان ارکان کشور بینجامد، در نقطه مقابل این ضرورت تاریخی قرار خواهد گرفت.
از این زاویه، مراقبت از انسجام اجتماعی و ضرورت حمایت از دولت، ممزوج یکدیگر و واجد یک دلالت روشن و فراتر از مناسبات سیاسی روزمره است. نباید به بهانه حمایت، دولت را از ارائه نقدها و تحلیل‌های علمی و کارشناسی محروم کرد؛ دستگاه‌های اجرایی برای موفقیت، بیش از هر زمان دیگری به نقد علمی، ارزیابی سیاست‌ها و مشورت نخبگان نیاز دارند. البته نباید فراموش کرد که عبور از شرایط خطیر کنونی، بدون برخورداری از دولت مقتدر ممکن نیست و از این بابت، باید همه تلاش را برای کمک به کار بست.