تهران، شهری که شلوغی آن به تنهایی آدم‌ها پایان نمی‌دهد
نویسنده «فرشته‌ای که بال‌هایش را سوزاند»، تهران را شخصیتی زنده و متضاد در داستان‌هایش دانست و گفت: این شهر می‌تواند آدم‌ها را در میان میلیون‌ها نفر، با سنگینی تنهایی روبه‌رو کند.
من پیشنهاد می‌کنم مخاطب کتاب را از همان داستان اول شروع کند و جلو برود. اما یک توصیه هم دارم. اگر داستان‌های اول را خواند و احساس کرد با روحیه‌اش سازگار نیست، کتاب را کنار نگذارد و تا انتها پیش برود.
نویسنده «فرشته‌ای که بال‌هایش را سوزاند»، تهران را شخصیتی زنده و متضاد در داستان‌هایش دانست و گفت: این شهر می‌تواند آدم‌ها را در میان میلیون‌ها نفر، با سنگینی تنهایی روبه‌رو کند.
من پیشنهاد می‌کنم مخاطب کتاب را از همان داستان اول شروع کند و جلو برود. اما یک توصیه هم دارم. اگر داستان‌های اول را خواند و احساس کرد با روحیه‌اش سازگار نیست، کتاب را کنار نگذارد و تا انتها پیش برود.
