صندوقهای ارزی در ادبیات مالی نوین، بهعنوان ابزاری برای مدیریت داراییها و تعهدات ارزی شناخته میشوند؛ اما در اقتصاد ایران، یک حلقه مفقوده جدی در این مسیر وجود دارد. این صندوقها عملاً به بازار بدهی ارزی وابسته هستند، اما فقدان زیرساختهای لازم برای دادوستد این بدهیها باعث شده تا کارکرد آنها محدود به مدلهای سنتی باقی بماند. اگر بازار بدهی ارزی در ایران شکل بگیرد، شرکتهای صادراتی قادر خواهند بود بهعنوان بازیگران اصلی، اوراق ارزی منتشر کنند و ساختار تأمین مالی کشور را از وابستگی صرف به شبکه بانکی خارج کنند.