پرونده «جنگ رمضان»/۱۱۹؛
بازتاب پیامدهای جنگ علیه ایران در رسانههای جهان
واشنگتن پست: رئیسجمهور آمریکا با نوسان مداوم میان آشتی و تقابل، تهدید و مذاکره، هم شانس موفقیت دیپلماتیک و هم نظامی خود را تضعیف کرده است. ترامپ حداقل هفت بار وعده حملات ویرانگر داده و سپس به مذاکرات فرصت دوباره بخشیده است. او در ۱ اوت تهدید به «وحشت، قدرت و توان نظامی در مقیاسی که از جنگ جهانی دوم دیده نشده» کرد، اما سپس از حملات منصرف شد.
شبکه سیانبیسی: دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، نشانههایی از تغییر راهبرد به سمت فشار اقتصادی بر ایران ارسال کرده است. ترامپ در مصاحبه با آکسیوس گفت که منتظر خواهد ماند تا «پریشانی اقتصادی» در ایران افزایش یابد و افزود: «ما فقط نیمهمذاکره میکنیم. فقط نظارهگر ایران با تورم عظیم و این واقعیت هستیم که پولی ندارند.» او همچنین نموداری از سقوط ارزش ریال ایران را در شبکه اجتماعی خود منتشر کرد.
المیادین: مذاکرات لبنان و اسرائیل در رم بدون پیشرفت جدی پایان یافت؛ زیرا بنیامین نتانیاهو بر حفظ حضور نظامی اسرائیل در جنوب لبنان و مشروط کردن هرگونه عقبنشینی به خلع سلاح و تضعیف ساختار حزبالله اصرار دارد. این سیاست برای نتانیاهو چند هدف همزمان دارد: نخست، ایجاد یک منطقه حائل برای حفاظت از شهرکهای مرزی اسرائیل و کاهش توان حزبالله در حملات موشکی و پهپادی؛ دوم، بهرهبرداری انتخاباتی از حضور نظامی در آستانه انتخابات کنست؛ و سوم، اعمال فشار بر دولت لبنان برای پذیرش امتیازات بیشتر و حرکت به سمت خلع سلاح حزبالله.
الشرق الاوسط: پیروزی یک جریان یا نامزد در انتخابات داخلی حزب، الزاماً به معنای موفقیت در انتخابات عمومی نیست؛ گاهی حتی میتواند نشانه شکست آینده باشد. نویسنده با اشاره به پیروزی باراک اوباما در ۲۰۰۸، پیروزی دونالد ترامپ در ۲۰۱۶ و بازگشت او در ۲۰۲۴ و تحولات حزب کارگر بریتانیا، توضیح میدهد که تغییر موازنه درون احزاب میتواند آنها را از بدنه گسترده رأیدهندگان دور کند.
راشاتودی: «توافق دفاع مشترک مکه» که با حضور محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان، رجب طیب اردوغان، رئیسجمهور ترکیه و شهباز شریف، نخستوزیر پاکستان امضا شده، بر اصل دفاع جمعی استوار است؛ به این معنا که حمله مسلحانه به هر یک از سه کشور، حمله به همه آنها تلقی خواهد شد. با وجود آنکه هنوز جزئیات نحوه اجرای تعهدات، میزان کمک نظامی و احتمال ایجاد سازوکار فرماندهی مشترک مشخص نیست، این توافق از نظر سیاسی اهمیت قابلتوجهی دارد.
بازتاب پیامدهای جنگ علیه ایران در رسانههای جهان
واشنگتن پست: رئیسجمهور آمریکا با نوسان مداوم میان آشتی و تقابل، تهدید و مذاکره، هم شانس موفقیت دیپلماتیک و هم نظامی خود را تضعیف کرده است. ترامپ حداقل هفت بار وعده حملات ویرانگر داده و سپس به مذاکرات فرصت دوباره بخشیده است. او در ۱ اوت تهدید به «وحشت، قدرت و توان نظامی در مقیاسی که از جنگ جهانی دوم دیده نشده» کرد، اما سپس از حملات منصرف شد.
شبکه سیانبیسی: دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، نشانههایی از تغییر راهبرد به سمت فشار اقتصادی بر ایران ارسال کرده است. ترامپ در مصاحبه با آکسیوس گفت که منتظر خواهد ماند تا «پریشانی اقتصادی» در ایران افزایش یابد و افزود: «ما فقط نیمهمذاکره میکنیم. فقط نظارهگر ایران با تورم عظیم و این واقعیت هستیم که پولی ندارند.» او همچنین نموداری از سقوط ارزش ریال ایران را در شبکه اجتماعی خود منتشر کرد.
المیادین: مذاکرات لبنان و اسرائیل در رم بدون پیشرفت جدی پایان یافت؛ زیرا بنیامین نتانیاهو بر حفظ حضور نظامی اسرائیل در جنوب لبنان و مشروط کردن هرگونه عقبنشینی به خلع سلاح و تضعیف ساختار حزبالله اصرار دارد. این سیاست برای نتانیاهو چند هدف همزمان دارد: نخست، ایجاد یک منطقه حائل برای حفاظت از شهرکهای مرزی اسرائیل و کاهش توان حزبالله در حملات موشکی و پهپادی؛ دوم، بهرهبرداری انتخاباتی از حضور نظامی در آستانه انتخابات کنست؛ و سوم، اعمال فشار بر دولت لبنان برای پذیرش امتیازات بیشتر و حرکت به سمت خلع سلاح حزبالله.
الشرق الاوسط: پیروزی یک جریان یا نامزد در انتخابات داخلی حزب، الزاماً به معنای موفقیت در انتخابات عمومی نیست؛ گاهی حتی میتواند نشانه شکست آینده باشد. نویسنده با اشاره به پیروزی باراک اوباما در ۲۰۰۸، پیروزی دونالد ترامپ در ۲۰۱۶ و بازگشت او در ۲۰۲۴ و تحولات حزب کارگر بریتانیا، توضیح میدهد که تغییر موازنه درون احزاب میتواند آنها را از بدنه گسترده رأیدهندگان دور کند.
راشاتودی: «توافق دفاع مشترک مکه» که با حضور محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان، رجب طیب اردوغان، رئیسجمهور ترکیه و شهباز شریف، نخستوزیر پاکستان امضا شده، بر اصل دفاع جمعی استوار است؛ به این معنا که حمله مسلحانه به هر یک از سه کشور، حمله به همه آنها تلقی خواهد شد. با وجود آنکه هنوز جزئیات نحوه اجرای تعهدات، میزان کمک نظامی و احتمال ایجاد سازوکار فرماندهی مشترک مشخص نیست، این توافق از نظر سیاسی اهمیت قابلتوجهی دارد.