ضرورت ساختارمند شدن جنبشهای اجتماعی برای حفظ پویایی و ماندگاری
عطاءالله بیگدلی، دکتری حقوق خصوصی دانشگاه امام صادق (ع)؛ ما معمولاً در حضورهای اجتماعی و جنبشهای اجتماعی یک پارادوکس داریم؛ مسئلهای که وجه ساختاری و تمدنی دارد تا وقتی این حرکتها به ساختار تبدیل نشوند، پایداری ندارند. نمونه بارزش در تاریخ معاصر ما بسیج است. یعنی بسیج و جهاد تا زمانی که به نحوی ساختارمند نشوند، امکان بقا ندارند. از آن طرف، همین که این حرکتها و جنبشها به سمت ساختارمند شدن میروند، آن وضعیت نهادی، جنبشی، اجتماعی و پویاییشان را از دست میدهند.
جنبشهای اجتماعی برای تداوم و اثرگذاری به ساختار نیاز دارند، اما ساختارمند شدن نباید به قیمت از دست رفتن پویایی و روحیه انقلابی آنها تمام شود؛ مسئلهای که در الگوی «جانفدا» نیز اهمیت دارد.