روایت شما: وضعیت زندگی در سایه سرکوب سیاسی و تنشهای نظامی - شنبه ۱۷ مرداد
من تو شرکت برق تهران کار میکنم. امروز (۱۷ مرداد) ۵ بار برقش قطع شد. بعد مردم از ما میپرسن چرا برق شهر تهران قطع میشه. این شرکت برق خودش رو نمیتونه تأمین کنه، چطور برق شهر بزرگ ۱۲ میلیونی تهران رو تأمین کنه؟
امروز (۱۷ مرداد) رفتم سبد کالا بگیرم، بقال میگه نمیدم چون پولم رو هنوز ندادن. دست خالی برگشتیم.
تمام فروشگاههای زنجیرهای مانند کوروش، دیلیمارکت، رفاه، جانبو و دیگر فروشگاهها را تحریم کنید، همشون وابسته به جمهوری اسلامی هستند.
دیگه ماهی دوبار قبض برق میاد. بدون خواندن کنتور، برآوردی هر کیلوواتی که بخوان مینویسن. بعد جالبه که کنتور نخونده جریمه میکنن، در صورتی که مصرف ما بسیار محدود و مشخصه.
دیشب زانوم آسیب دید. صبح رفتم بیمارستان، عکس گرفتن از زانوم و برام زانوبند و قرص گلوکوزامین نوشتن. رفتم که از داروخونه بخرم، گفت زانوبند ۱/۵ میلیون و قرص گلوکوزامین ۱/۲ میلیون. نتونستم بخرم، فقط قرص مسکن معمولی گرفتم.
تا سرنگونی جمهوری اسلامی، قهر و خشم ملی باید ادامه داشته باشه، به یاد جاویدنامگان وطن که ما ملت ایران بهشون بدهکاریم.
حق بیمهٔ اختیاری تأمین اجتماعی پنج میلیون و ۶۰۰ هزار تومان هستش، ولی یک ماه دیر بشه، از سه ماه مهلت قانونی، اعتبارش مسدود میشه. هیچ پوششی نداره، هیچ جا قبول نمیکنه، آزاد باید حساب کنی.
تو پمپبنزین کارت رو وارد دستگاه کردم، دستگاه خطا داد. کارت رو که مجدد زدم، میبینم ۴ لیتر کسر کرده. پرسیدم چرا، میگه برای همه همینطوری شده.
به خدا خسته شدیم از این همه گرونی، از این همه فشار روانی و اقتصادی و جنگ. افسردگی گرفتیم، اصلاً یادم نمیاد دیگه کی خندیدم. یه پسر جوون دارم، هر وقت نگاش میکنم جز غصه خوردن کاری از دستم برنمیاد.
به ترامپ و نتانیاهو بگو به جمهوری اسلامی مهلت نده، میره اسلحه و پهپاد از چین و روسیه میخره.
قبض آب و برق یک میلیونی شده چهار میلیون، کاش حقوق و دستمزدها هم ۴ برابر میشد.
من یک جانباز جنگ صدام هستم. به علت بیماری جسمی و روانی باید ماهیانه بالغ بر دو میلیون داروی آزاد خرید کنم و الان دیگه گیرم نمیاد.