مهر بررسی کرد؛
چرا حملات اخیر مقاومت در منطقه به تقویت بازدارنگی کشور کمک میکند؟
پویایی عملیاتی محور مقاومت در نبردهای اخیر اثباتکننده این حقیقت است که موازنه قوا در منطقه بر توانایی تحمیل هزینههای راهبردی و فرسایش زیرساختهای حیاتی حریف استوار است.
اقدامات همزمان انصارالله یمن در انسداد شریانهای نفتی بابالمندب، حملات پیشدستانه و بازدارنده ایران به مواضع کلیدی آمریکا در اردن و اعمال تسلط هوشمند بر تنگه استراتژیک هرمز گویای آن است که گفتمان مقاومت توانسته است جغرافیا را به عنوان یک اسلحه ژئوپلیتیک و اقتصادی کارآمد علیه هژمونی نظامی آمریکا فعال سازد.
حفظ و استمرار این دستاوردهای میدانی پس از فروکش کردن شعلههای جنگ، نیازمند هوشیاری مضاعف و گذار به مرحله تقویت بنیانهای اقتصادی و تابآوری ملی در درون کشورهای محور مقاومت نظیر یمن، لبنان و سوریه است، چرا که تحریمهای همهجانبه و فشارهای معیشتی دشمن به عنوان پاشنه آشیل این جبهه عمل میکند.
در نهایت تثبیت این توازن قدرت جدید و ممانعت از گرایش کشورهای منطقه به مسیرهای جایگزین ترانزیتی، مستلزم آن است که قدرت نظامی و بازدارندگی موشکی ایران در تنگه هرمز و سایر آبراهها، با یک دیپلماسی فعال منطقه گرا و پیوندهای مستحکم اقتصادی ترکیب شود تا گفتمان مقاومت متناسب با ساختارهای بومی هر جامعه، پایداری بلندمدت خود را تضمین کند.
چرا حملات اخیر مقاومت در منطقه به تقویت بازدارنگی کشور کمک میکند؟
پویایی عملیاتی محور مقاومت در نبردهای اخیر اثباتکننده این حقیقت است که موازنه قوا در منطقه بر توانایی تحمیل هزینههای راهبردی و فرسایش زیرساختهای حیاتی حریف استوار است.
اقدامات همزمان انصارالله یمن در انسداد شریانهای نفتی بابالمندب، حملات پیشدستانه و بازدارنده ایران به مواضع کلیدی آمریکا در اردن و اعمال تسلط هوشمند بر تنگه استراتژیک هرمز گویای آن است که گفتمان مقاومت توانسته است جغرافیا را به عنوان یک اسلحه ژئوپلیتیک و اقتصادی کارآمد علیه هژمونی نظامی آمریکا فعال سازد.
حفظ و استمرار این دستاوردهای میدانی پس از فروکش کردن شعلههای جنگ، نیازمند هوشیاری مضاعف و گذار به مرحله تقویت بنیانهای اقتصادی و تابآوری ملی در درون کشورهای محور مقاومت نظیر یمن، لبنان و سوریه است، چرا که تحریمهای همهجانبه و فشارهای معیشتی دشمن به عنوان پاشنه آشیل این جبهه عمل میکند.
در نهایت تثبیت این توازن قدرت جدید و ممانعت از گرایش کشورهای منطقه به مسیرهای جایگزین ترانزیتی، مستلزم آن است که قدرت نظامی و بازدارندگی موشکی ایران در تنگه هرمز و سایر آبراهها، با یک دیپلماسی فعال منطقه گرا و پیوندهای مستحکم اقتصادی ترکیب شود تا گفتمان مقاومت متناسب با ساختارهای بومی هر جامعه، پایداری بلندمدت خود را تضمین کند.