به وقت سلام

تا بال و پرم شکست از ناچاری
شد از دلِ سنگ اشکِ چشمم جاری

آری منم آن کبوترِ درمانده.
کنج حرمت میانِ کاشی‌کاری!

أَلسَّلٰامُ عَلَیکَ یٰا عَلی اِبنِ موسَی أَلرّضٰآ أَلمُرتَضٰی