رسانه و سبک زندگی؛ میدان جدید حکمرانی فرهنگی در ایران
یادداشت مهمان- سعید غفاری، دانش آموخته رسانه و آینده پژوهی؛ در گذشته، سبک زندگی انسانها در فرآیندی تدریجی و عمدتاً در بستر نهادهای اجتماعی پایدار شکل میگرفت. خانواده، مدرسه، دین، سنتهای فرهنگی و محیطهای محلی مهمترین فضاهایی بودند که در آنها ارزشها، هنجارها و الگوهای زیست روزمره منتقل و بازتولید میشدند. رسانهها نیز در این میان بیشتر نقش واسطه و بازنماییکننده داشتند؛ یعنی آنچه در جامعه شکل گرفته بود را روایت میکردند یا به تقویت آن میپرداختند.
بر همین اساس، آینده سبک زندگی ایرانی–اسلامی بیش از آنکه تنها به عملکرد نهادهای فرهنگی وابسته باشد، به توانایی جمهوری اسلامی ایران در گذار از «مدیریت رسانه» به «حکمرانی آیندهنگر رسانهای» وابسته است؛ گذاری که میتواند یکی از مهمترین الزامات سیاست فرهنگی کشور در عصر هوش مصنوعی و رسانههای هوشمند باشد.
یادداشت مهمان- سعید غفاری، دانش آموخته رسانه و آینده پژوهی؛ در گذشته، سبک زندگی انسانها در فرآیندی تدریجی و عمدتاً در بستر نهادهای اجتماعی پایدار شکل میگرفت. خانواده، مدرسه، دین، سنتهای فرهنگی و محیطهای محلی مهمترین فضاهایی بودند که در آنها ارزشها، هنجارها و الگوهای زیست روزمره منتقل و بازتولید میشدند. رسانهها نیز در این میان بیشتر نقش واسطه و بازنماییکننده داشتند؛ یعنی آنچه در جامعه شکل گرفته بود را روایت میکردند یا به تقویت آن میپرداختند.
بر همین اساس، آینده سبک زندگی ایرانی–اسلامی بیش از آنکه تنها به عملکرد نهادهای فرهنگی وابسته باشد، به توانایی جمهوری اسلامی ایران در گذار از «مدیریت رسانه» به «حکمرانی آیندهنگر رسانهای» وابسته است؛ گذاری که میتواند یکی از مهمترین الزامات سیاست فرهنگی کشور در عصر هوش مصنوعی و رسانههای هوشمند باشد.
