ندای خونخواهی قلب تهران را به حالوهوای مشایه برد
آفتاب تابستان جان نگرفته بود که تهران با پرچمهای سرخ و ندای خونخواهی، حالوهوای مشایه به خود گرفت؛ جایی که جاماندگان اربعین، قدمهایشان را به نیت تجدید عهد با حسین علیهالسلام برداشتند.
در میان این جمعیت، هر چهرهای قصهای دارد. مردی که آرام و بیوقفه با پای برهنه قدم برمیدارد؛ زنی جوان که کودکش را در آغوش گرفته و گاهی اشکهایش را با گوشه دست پاک میکند؛ پسری که زیر لب نام حسین(ع) را تکرار میکند و دستش را از شدت دلتنگی بر سینه میکوبد همه آمدهاند تا در این روزهای سخت و طاقتفرسا، خود را به همان روزنه امیدی برسانند که قرنهاست انسانهای خسته از ظلم و تاریکی را از ظلمات به سمت نور هدایت کرده است.
«مجله مهر»:
آفتاب تابستان جان نگرفته بود که تهران با پرچمهای سرخ و ندای خونخواهی، حالوهوای مشایه به خود گرفت؛ جایی که جاماندگان اربعین، قدمهایشان را به نیت تجدید عهد با حسین علیهالسلام برداشتند.
در میان این جمعیت، هر چهرهای قصهای دارد. مردی که آرام و بیوقفه با پای برهنه قدم برمیدارد؛ زنی جوان که کودکش را در آغوش گرفته و گاهی اشکهایش را با گوشه دست پاک میکند؛ پسری که زیر لب نام حسین(ع) را تکرار میکند و دستش را از شدت دلتنگی بر سینه میکوبد همه آمدهاند تا در این روزهای سخت و طاقتفرسا، خود را به همان روزنه امیدی برسانند که قرنهاست انسانهای خسته از ظلم و تاریکی را از ظلمات به سمت نور هدایت کرده است.
«مجله مهر»:
