مردم بغض دارند و با همین بغض در خیابان سوگواری میکنند
مردم غم دارند. این مردم غم دارند؛ یک غمِ سنگین که روی دلشان چنگ انداخته و رهایشان نمیکند؛ مردم بغض دارند؛ بغضی که مثل ابرهای سنگین و آبستن، آماده باریدن است و فضایی میخواهد برای خالی کردن آن بار سنگین.
و چه جایی مناسبتر برای ترکیدن بغضها و جاری شدن سیل اشکها در همین اربعین حسینی؛ در همین خیابانهای سرخِ آغشته به خون شهدای جنگ تحمیلیمان.
مردم بغض دارند؛ نه از یک سال اخیر؛ که از ۱۴۰۰ سال پیش؛ از همان زمان که خون سیدالشهدا بر صحرای نینوا جاری شد و چراغ راهی شد برای آزادگان جهان.
ایرانیان و همه مردم معتقد و پایدار لبنان و فلسطین و عراق، بغض دارند از همان سال ۶۱ هجری تا به امروز، که شیاطین برای دفن همیشگی شعار «هیات منا الذله» به میدان آمدهاند و کرور کرور از ما شهید گرفتهاند.
مردم بغض دارند و با همین بغض سنگین امروز در تمام خیابانهای عالم؛ از خیابانهای ایران و عراق و لبنان گرفته، تا قلب اروپای در حالِ بیداری، پیاده راه میروند و اشک میریزند و زیر لب نجوا میکنند که اینبار، بزرگترین سیلی را به صورت شیطان خواهند نواخت تا انتقامی باشد برای خون تمام شهدا از صدر اسلام تا به فردای ظهور.