گفتوگوی ترامپ با خبرنگاران
بخشهای مربوط به ایران
متن مکالمه با تشخیص و ترجمه ماشین telegra.ph
به دلایلی، وقتی در حال مذاکرهاند، دوست ندارند بگویند که دارند مذاکره میکنند. من میگویم: «صبر کنید، ما در حال مذاکرهایم. چه اهمیتی دارد؟ داریم مذاکره میکنیم.» و آنها گاهی آن را انکار میکنند، با اینکه ساعتها و ساعتها کنار یکدیگر مینشینند و مذاکره میکنند.
مذاکرات در حال پیشرفت است.
قرار بود دیروز آنها را بهشدت هدف قرار دهیم؛ بسیار بسیار شدید. حملهای شدیدتر از هر حمله دیگری.
فکر میکنم میتوانم بگویم—و ژنرالها از روی آگاهی میگویند—شدیدتر از هر حملهای از زمان جنگ جهانی دوم تاکنون. این خیلی بزرگ است.
ما آماده اجرای حمله بودیم که آنها تماس گرفتند. علاوه بر آن، عربستان سعودی تماس گرفت، امارات تماس گرفت، قطر تماس گرفت و افراد بسیاری با من تماس گرفتند. نمیخواهم از کلمه «التماس» استفاده کنم، اما بهویژه ایران نمیخواست هدف حمله قرار بگیرد.
آنها گفتند: «میخواهیم مذاکره کنیم. میخواهیم درباره تنگه مذاکره کنیم.» اما از دیدگاه من مهمتر از آن، میخواهیم درباره هستهایزدایی ایران مذاکره کنیم، زیرا اصل ماجرا همین است. دلیل اینکه این کار را انجام میدهم همین است.
این کار باید مدتها پیش انجام میشد. اکنون ۵۰ سال شده است. همیشه میگفتیم ۴۷ سال، اما سه سال دیگر نیز گذشته است. ۵۰ سال است که رؤسایجمهور دیگر باید کاری را که من انجام میدهم، انجام میدادند. یا کشورهای دیگر؛ لازم نبود حتماً ما باشیم، اما کشورهای دیگر باید این کار را میکردند. هیچکس انجامش نداد و زمان آن فرا رسیده بود.
ما درباره تنگه صحبت میکنیم؛ بازشدن تنگه و اینکه به معنای واقعی کلمه تا فردا کاملاً باز باشد. این مرحله اول است.
مرحله دوم این است که پس از آن درباره موضوع هستهای صحبت کنیم. اساساً هستهایزدایی ایران باید انجام شود. باید انجام شود. این مرحله دوم خواهد بود.
اما
مرحله نخست، بازشدن تنگه است. مرحله دوم هستهایزدایی خواهد بود. آن مرحله کمی زمان میبرد، اما ما در این زمینه بسیار قاطع هستیم.
آنها نمیتوانند سلاح هستهای داشته باشند. ایران نمیتواند سلاح هستهای داشته باشد و من هرگز موضعم را در اینباره تغییر ندادهام.
درباره کشتیرانی در تنگه هرمز: من اجازه نمیدهم از کسی پول بگیرند. ما طرفی هستیم که کنترل کامل را در اختیار دارد. ما کنترل کامل داریم.
میدانید، چیزی به نام محاصره داریم که با این نیروی دریایی اجرا میشود و به آن «دیوار فولادین» میگویند؛ «دیوار فولادین ایالات متحده».
نه، نه، هیچ پولی گرفته نخواهد شد. اصلاً درباره گرفتن پول صحبت نمیکنیم. پولی گرفته نخواهد شد.
فکر میکنم به این واقعیت بسیار افتخار میکنم که به مردم فرصت میدهم. به مردم فرصت خواهم داد. انجام حملهای به آن بزرگی علیه یک کشور، تصمیم بسیار بزرگی است. ترجیح میدهم اکنون آن را انجام ندهم.
امیدوارم سر عقل بیایند
قرار بود حمله دیشب آغاز شود و مدت زیادی ادامه پیدا کند و در نهایت عملاً چیز بسیار کمی باقی بماند؛ هیچچیز باقی نمیماند.
اگر این فرصت به من داده شود که اجازه دهم افراد زیادی زنده بمانند، میخواهم آن فرصت را به آنها بدهم.
بخشهای مربوط به ایران
متن مکالمه با تشخیص و ترجمه ماشین telegra.ph
به دلایلی، وقتی در حال مذاکرهاند، دوست ندارند بگویند که دارند مذاکره میکنند. من میگویم: «صبر کنید، ما در حال مذاکرهایم. چه اهمیتی دارد؟ داریم مذاکره میکنیم.» و آنها گاهی آن را انکار میکنند، با اینکه ساعتها و ساعتها کنار یکدیگر مینشینند و مذاکره میکنند.
مذاکرات در حال پیشرفت است.
قرار بود دیروز آنها را بهشدت هدف قرار دهیم؛ بسیار بسیار شدید. حملهای شدیدتر از هر حمله دیگری.
فکر میکنم میتوانم بگویم—و ژنرالها از روی آگاهی میگویند—شدیدتر از هر حملهای از زمان جنگ جهانی دوم تاکنون. این خیلی بزرگ است.
ما آماده اجرای حمله بودیم که آنها تماس گرفتند. علاوه بر آن، عربستان سعودی تماس گرفت، امارات تماس گرفت، قطر تماس گرفت و افراد بسیاری با من تماس گرفتند. نمیخواهم از کلمه «التماس» استفاده کنم، اما بهویژه ایران نمیخواست هدف حمله قرار بگیرد.
آنها گفتند: «میخواهیم مذاکره کنیم. میخواهیم درباره تنگه مذاکره کنیم.» اما از دیدگاه من مهمتر از آن، میخواهیم درباره هستهایزدایی ایران مذاکره کنیم، زیرا اصل ماجرا همین است. دلیل اینکه این کار را انجام میدهم همین است.
این کار باید مدتها پیش انجام میشد. اکنون ۵۰ سال شده است. همیشه میگفتیم ۴۷ سال، اما سه سال دیگر نیز گذشته است. ۵۰ سال است که رؤسایجمهور دیگر باید کاری را که من انجام میدهم، انجام میدادند. یا کشورهای دیگر؛ لازم نبود حتماً ما باشیم، اما کشورهای دیگر باید این کار را میکردند. هیچکس انجامش نداد و زمان آن فرا رسیده بود.
ما درباره تنگه صحبت میکنیم؛ بازشدن تنگه و اینکه به معنای واقعی کلمه تا فردا کاملاً باز باشد. این مرحله اول است.
مرحله دوم این است که پس از آن درباره موضوع هستهای صحبت کنیم. اساساً هستهایزدایی ایران باید انجام شود. باید انجام شود. این مرحله دوم خواهد بود.
اما
مرحله نخست، بازشدن تنگه است. مرحله دوم هستهایزدایی خواهد بود. آن مرحله کمی زمان میبرد، اما ما در این زمینه بسیار قاطع هستیم.
آنها نمیتوانند سلاح هستهای داشته باشند. ایران نمیتواند سلاح هستهای داشته باشد و من هرگز موضعم را در اینباره تغییر ندادهام.
درباره کشتیرانی در تنگه هرمز: من اجازه نمیدهم از کسی پول بگیرند. ما طرفی هستیم که کنترل کامل را در اختیار دارد. ما کنترل کامل داریم.
میدانید، چیزی به نام محاصره داریم که با این نیروی دریایی اجرا میشود و به آن «دیوار فولادین» میگویند؛ «دیوار فولادین ایالات متحده».
نه، نه، هیچ پولی گرفته نخواهد شد. اصلاً درباره گرفتن پول صحبت نمیکنیم. پولی گرفته نخواهد شد.
فکر میکنم به این واقعیت بسیار افتخار میکنم که به مردم فرصت میدهم. به مردم فرصت خواهم داد. انجام حملهای به آن بزرگی علیه یک کشور، تصمیم بسیار بزرگی است. ترجیح میدهم اکنون آن را انجام ندهم.
امیدوارم سر عقل بیایند
قرار بود حمله دیشب آغاز شود و مدت زیادی ادامه پیدا کند و در نهایت عملاً چیز بسیار کمی باقی بماند؛ هیچچیز باقی نمیماند.
اگر این فرصت به من داده شود که اجازه دهم افراد زیادی زنده بمانند، میخواهم آن فرصت را به آنها بدهم.