روایت «آشیانه عقاب»؛ دژی که سالها در برابر مغولان مقاومت کرد
پشت لبخند زنی که امروز نام الموت را در جهان میبیند، ۲۵ سال تلاش، کاوش و ایستادگی پنهان شده است؛ روایتی از قلعهای که مغولها نتوانستند بهراحتی فتحش کنند.
حالا، خبرنگار خبرگزاری مهر راهی الموت شده؛ جایی که قرار است در گفتوگویی حضوری با حمیده چوبک، از پشتپرده ۲۵ سال تلاش برای ثبت جهانی این دژ تاریخی، ناگفتههای کاوشهای باستانشناسی و رازهایی بگوید که هنوز در دل صخرههای «آشیانه عقاب» پنهان ماندهاند.
چوبک درباره آغاز این مسیر گفت: از روز اول که ما آمدیم با این فرمان آمدیم که ثبت جهانی شود. ۲۵ سال کار کردیم و ۱۶ فصل کاوش انجام دادیم. همینطور که خود یونسکو تأکید دارد، حضور دائم، حفاظت و مرمت حفاظتی مورد تأیید آنها بود. ما با گچ سنتی کار کردیم، با مصالح خودش کار کردیم و به هیچ وجه بازسازی به معنای خانهسازی انجام ندادیم.
این مسیر ساده نبود. بچهها در برف کار کردند، دستهایشان یخ زده بود، در پرتگاهها کار کردند و از جان گذشتگی کردند. اگر حسن صباح فدایی داشت، قلعه الموت هم فداییانی داشت؛ با خنده میگوید فقط نمیدانم بهشت رفتند یا نه.
پشت لبخند زنی که امروز نام الموت را در جهان میبیند، ۲۵ سال تلاش، کاوش و ایستادگی پنهان شده است؛ روایتی از قلعهای که مغولها نتوانستند بهراحتی فتحش کنند.
حالا، خبرنگار خبرگزاری مهر راهی الموت شده؛ جایی که قرار است در گفتوگویی حضوری با حمیده چوبک، از پشتپرده ۲۵ سال تلاش برای ثبت جهانی این دژ تاریخی، ناگفتههای کاوشهای باستانشناسی و رازهایی بگوید که هنوز در دل صخرههای «آشیانه عقاب» پنهان ماندهاند.
چوبک درباره آغاز این مسیر گفت: از روز اول که ما آمدیم با این فرمان آمدیم که ثبت جهانی شود. ۲۵ سال کار کردیم و ۱۶ فصل کاوش انجام دادیم. همینطور که خود یونسکو تأکید دارد، حضور دائم، حفاظت و مرمت حفاظتی مورد تأیید آنها بود. ما با گچ سنتی کار کردیم، با مصالح خودش کار کردیم و به هیچ وجه بازسازی به معنای خانهسازی انجام ندادیم.
این مسیر ساده نبود. بچهها در برف کار کردند، دستهایشان یخ زده بود، در پرتگاهها کار کردند و از جان گذشتگی کردند. اگر حسن صباح فدایی داشت، قلعه الموت هم فداییانی داشت؛ با خنده میگوید فقط نمیدانم بهشت رفتند یا نه.
