به‌نظر می‌رسد در چند سال اخیر تغییرات جزئی در طراحی سازه‌های زیرزمینی اعمال شده است. یکی از این تغییرات می‌تواند احداث ورودی‌های زیرزمینی در تعداد بیشتر ‌باشد. نیروهای مهندسی نهسا طی سال‌های اخیر توانسته‌اند در ساخت برخی از سایت‌هایی که شرایط لازم را دارند، ورودی‌هایی بیش از تعداد کافی احداث کنند. این ویژگی سرکوب پایگاه را در زمان جنگ دشوارتر خواهد کرد و طبعاً بر توان عملیاتی آن می‌افزاید.

برای درک بهتر موضوع، این تأسیسات را می‌توان با جدیدترین پایگاه در مجموعۀ موشکی خرم ‌آباد (تصویر اول) مقایسه نمود که ساخت آن حدوداً از سال 2016 میلادی آغاز شده است. پایگاه مذکور با وجود حفاری‌های گسترده، در ابتدای فرایند ساخت خود تنها دو ورودی داشت که در نهایت با تکمیل حفاری‌ها، این تعداد به سه ورودی زیرزمینی رسید. در طرف دیگر، ساخت پایگاه جدید در استان البرز (تصویر دوم) حدوداً از سال 2024 آغاز شده و براساس تصاویر ارائه‌شده تاکنون پنج ورودی زیرزمینی در آن احداث شده است، در حالی که براساس توده‌های خاک حفاری، میزان حفاری‌های آن به‌مراتب کمتر از پایگاه جدید خرم آباد ارزیابی می‌شود.

2/2