از ماجرای ژست خبرساز بازیگران در مراسم اکبر عبدی تا صراحت مجید واشقانی
بازار عکس گرفتن و سلفی برای بخشی از چهرههای مشهور همچنان داغ است؛ همانهایی که روزی روی فرش قرمزها با ژستهای خاص مقابل دوربینها میایستند و برای ثبت یک تصویر متفاوت تلاش میکنند و گاهی در موقعیتهایی مانند مراسم سوگواری نیز میخواهند تصویری از خود به عنوان چهرهای مردمی و همراه ارائه دهند.
البته تردیدی نیست که بسیاری از هنرمندان حاضر در مراسم اکبر عبدی، برای احترام به یک پیشکسوت بزرگ و محبوب سینما آمده بودند و احساسشان واقعی بود، اما مسئله اینجاست که احترام و همراهی را میتوان به شکلهای دیگری هم نشان داد؛ بدون آنکه فضای یک مراسم سوگواری تحتتأثیر رفتارهای نمایشی قرار بگیرد.
مردمی بودن تنها به نزدیک شدن به مردم یا حضور در قاب دوربینها خلاصه نمیشود؛ گاهی رعایت شرایط و احترام به فضای موجود، مهمترین نشانه مردمداری است.
حاشیههای این مراسم اما تنها به موضوع سلفی محدود نشد؛ آنچه بیشتر جلب توجه کرد، تفاوت میان دو نوع نگاه به شهرت بود. یک نگاه، شهرت را فرصتی برای نمایش دائمی خود میبیند؛ از فرش قرمزها و ژستهای تبلیغاتی گرفته تا تلاش برای ثبت تصاویر در هر موقعیتی. در چنین نگاهی، گاهی اصل ماجرا تحتالشعاع قرار میگیرد و تصویرسازی از خود، از احترام به اتفاقی که در جریان است مهمتر میشود.
در مقابل، نگاه دیگری وجود دارد که شهرت را یک مسئولیت میداند؛ مسئولیتی که هنرمند را وادار میکند در رفتار، گفتار و حضور اجتماعی خود نیز سنجیده عمل کند.
در همین نقطه است که میتوان به نمونهای متفاوت از رفتار یک هنرمند اشاره کرد؛ مجید واشقانی؛ او در گفتوگوی اخیر خود با یک رسانه خارج از کشور نیز تلاش کرد از باورهایش دفاع کند و در برابر پرسشها و برچسبهایی مانند «حکومتی بودن» عقبنشینی نکند؛ برچسبی که مجری برنامه نیز بارها در جریان گفتوگو درباره آن با او صحبت کرد. این رفتار، یادآور منش اکبر عبدی است؛ هنرمندی که او نیز هیچگاه تلاش نکرد باورهایش را پنهان کند.
اکبر عبدی همانقدر که از آرمانها و باورهای خود، از جمله درباره شهید سلیمانی، سخن میگفت، درباره مشکلات اقتصادی مردم نیز گلایه و انتقاد داشت. او اعتقاد را به معنای سکوت در برابر مشکلات نمیدانست و همین صراحت باعث میشد گاهی با قضاوتها و برچسبهای مختلف مواجه شود. امروز نیز مجید واشقانی با شرایط مشابهی روبهروست؛ هنرمندی که درباره باورهایش حرف میزند و طبیعی است که با واکنشهای متفاوتی روبهرو شود.
واشقانی البته این نگاه را تنها در گفتوگوهای رسانهای نشان نداده است. او در روزهای جنگ ۱۲ روزه نیز با حضور در کنار نیروهای ایست و بازرسی، بسیجیان فعال و نیروهای تلاشگر حوزه امنیت، با آنها عکس یادگاری گرفت و از زحماتشان قدردانی کرد. این رفتار نشان داد میتوان درباره وطن، میهندوستی و باورهای شخصی سخن گفت، بدون آنکه از قضاوت دیگران هراس داشت.
تفاوت میان این نوع عکس گرفتن و سلفیهای بحثبرانگیز نیز در همین جا مشخص میشود؛ گاهی یک تصویر برای دیده شدن و گرفتن بازدید ثبت میشود و گاهی یک تصویر برای قدردانی، احترام و همراهی. مسئله اصل عکس نیست، بلکه نگاهی است که پشت آن قرار دارد.
#سینما
tasnimnews.ir/3662033
بازار عکس گرفتن و سلفی برای بخشی از چهرههای مشهور همچنان داغ است؛ همانهایی که روزی روی فرش قرمزها با ژستهای خاص مقابل دوربینها میایستند و برای ثبت یک تصویر متفاوت تلاش میکنند و گاهی در موقعیتهایی مانند مراسم سوگواری نیز میخواهند تصویری از خود به عنوان چهرهای مردمی و همراه ارائه دهند.
البته تردیدی نیست که بسیاری از هنرمندان حاضر در مراسم اکبر عبدی، برای احترام به یک پیشکسوت بزرگ و محبوب سینما آمده بودند و احساسشان واقعی بود، اما مسئله اینجاست که احترام و همراهی را میتوان به شکلهای دیگری هم نشان داد؛ بدون آنکه فضای یک مراسم سوگواری تحتتأثیر رفتارهای نمایشی قرار بگیرد.
مردمی بودن تنها به نزدیک شدن به مردم یا حضور در قاب دوربینها خلاصه نمیشود؛ گاهی رعایت شرایط و احترام به فضای موجود، مهمترین نشانه مردمداری است.
حاشیههای این مراسم اما تنها به موضوع سلفی محدود نشد؛ آنچه بیشتر جلب توجه کرد، تفاوت میان دو نوع نگاه به شهرت بود. یک نگاه، شهرت را فرصتی برای نمایش دائمی خود میبیند؛ از فرش قرمزها و ژستهای تبلیغاتی گرفته تا تلاش برای ثبت تصاویر در هر موقعیتی. در چنین نگاهی، گاهی اصل ماجرا تحتالشعاع قرار میگیرد و تصویرسازی از خود، از احترام به اتفاقی که در جریان است مهمتر میشود.
در مقابل، نگاه دیگری وجود دارد که شهرت را یک مسئولیت میداند؛ مسئولیتی که هنرمند را وادار میکند در رفتار، گفتار و حضور اجتماعی خود نیز سنجیده عمل کند.
در همین نقطه است که میتوان به نمونهای متفاوت از رفتار یک هنرمند اشاره کرد؛ مجید واشقانی؛ او در گفتوگوی اخیر خود با یک رسانه خارج از کشور نیز تلاش کرد از باورهایش دفاع کند و در برابر پرسشها و برچسبهایی مانند «حکومتی بودن» عقبنشینی نکند؛ برچسبی که مجری برنامه نیز بارها در جریان گفتوگو درباره آن با او صحبت کرد. این رفتار، یادآور منش اکبر عبدی است؛ هنرمندی که او نیز هیچگاه تلاش نکرد باورهایش را پنهان کند.
اکبر عبدی همانقدر که از آرمانها و باورهای خود، از جمله درباره شهید سلیمانی، سخن میگفت، درباره مشکلات اقتصادی مردم نیز گلایه و انتقاد داشت. او اعتقاد را به معنای سکوت در برابر مشکلات نمیدانست و همین صراحت باعث میشد گاهی با قضاوتها و برچسبهای مختلف مواجه شود. امروز نیز مجید واشقانی با شرایط مشابهی روبهروست؛ هنرمندی که درباره باورهایش حرف میزند و طبیعی است که با واکنشهای متفاوتی روبهرو شود.
واشقانی البته این نگاه را تنها در گفتوگوهای رسانهای نشان نداده است. او در روزهای جنگ ۱۲ روزه نیز با حضور در کنار نیروهای ایست و بازرسی، بسیجیان فعال و نیروهای تلاشگر حوزه امنیت، با آنها عکس یادگاری گرفت و از زحماتشان قدردانی کرد. این رفتار نشان داد میتوان درباره وطن، میهندوستی و باورهای شخصی سخن گفت، بدون آنکه از قضاوت دیگران هراس داشت.
تفاوت میان این نوع عکس گرفتن و سلفیهای بحثبرانگیز نیز در همین جا مشخص میشود؛ گاهی یک تصویر برای دیده شدن و گرفتن بازدید ثبت میشود و گاهی یک تصویر برای قدردانی، احترام و همراهی. مسئله اصل عکس نیست، بلکه نگاهی است که پشت آن قرار دارد.
#سینما
tasnimnews.ir/3662033
