جنگ رمضان ظاهرا متوقف شده اما همچنان در وضعیتی قرار دارد که بیاعتمادی تاریخی، اختلاف بر سر حدود تعهدات و پیوند خوردن دیپلماسی با تحولات نظامی و منطقهای، امکان دستیابی ایران و آمریکا به توافقی پایدار را محدود کرده است.
مواضع اعلامشده از سوی دولت دوم ترامپ نشان میدهد که طرح امکان مذاکره همزمان با تهدید به تشدید عملیات نظامی دنبال شده است. رویکردی که فضای اعتماد لازم برای گفتوگو را تضعیف میکند و محاسبات امنیتی طرفین را تحت تأثیر قرار میدهد.
در مقابل تأکید تهران بر تجربه خروج دولت اول ترامپ از برجام و ضرورت دریافت تضمینهای قابل اجرا و راستیآزماییپذیر، بیانگر آن است که هر گفتوگوی تازه بدون سازوکار روشن برای اجرای تعهدات و حل اختلاف، با موانع جدی مواجه خواهد بود.
در عین حال گسترش تنش به عراق، دریای سرخ، اردن و دیگر نقاط منطقه، موضوع را از سطح روابط دوجانبه فراتر برده و آن را به مسئلهای مرتبط با امنیت انرژی، ثبات اقتصاد جهانی و آرایش امنیتی منطقه تبدیل کرده است.