پیش از آنکه چشم به گنبدهای کربلا برسد، پرچمهای سرخ افق را پر میکنند؛ پرچمهایی که برای زائران، روایت خونهای بهناحقریخته و عهدی ناتمام با حقیقتاند.
آن روز فهمیدم خونخواهی، فریاد انتقام نیست؛ امانتداری از حقیقت است. یعنی نگذاری خون بیگناه، زیر گردوغبار فراموشی دفن شود. یعنی هر نسل، مشعل را از دست نسل پیش بگیرد و در این جاده، چند قدم دیگر پیش ببرد.