مسیر درست انتقام امام شهید در کشاکش روایتهای مخرب
مرکز مطالعات راهبردی خبرگزاری تسنیم در گزارش «خونخواهی مقدس» به بررسی چهار نگرش در موضوع انتقام پرداخته است.
شهادت آیتالله خامنهای، تکانهای عمیق بر بنیان هویت ملی و افق تمدنی ایران وارد کرد. این خون، بهای ایستادگی بر آرمانی است که ایران محصور در جغرافیا را به قبلهگاه آزادگان جهان بدل ساخت. مطالبه «انتقام» در این ساحت، حقیقتی راهبردی و یگانه راه صیانت از کیان کشور در برابر جنگی وجودی است و در ظرف محدود غلیانهای عاطفی نمیگنجد.
در الهیات حیاتبخش قصاص، خون مظلوم امانتی تاریخی و امتداد «ثارالله» است. سکوت یا انفعال در برابر ریختن خون امام، به معنای پذیرش فروپاشی ستون فقرات معنوی جامعه و چراغ سبزی به جبهه باطل برای نابودی تمامیت ایران است.
دشمن با این جنایت، قلب «ایده ایران» را هدف گرفت. ایدهای که نظمی نوین بر پایه عدالت و کرامت را در برابر هژمونی آمریکا نوید میدهد.با این حال در میانه میدان روایتها، چهار گفتار شکل گرفته است: از «نسیانطلبان» که با نفی انتقام، امنیت ملی را حراج میکنند، تا «شتابزدگان» که نبرد تمدنی را به کینهتوزی شخصی تقلیل میدهند. اما حقیقت آن است که این انتقام، مسیری ممتد و تمدنی است. از مجازات قطعی آمران تا اخراج سلطهگران از منطقه و پیریزی نظم نوین اسلامی.
بزرگترین آفت در این مسیر، «جناحیسازی» این مطالبه مقدس است. نباید اجازه داد خون امام که باید عامل وحدت امت و آزادگان جهان باشد، دستمایه رقابتهای سیاسی شود. قصاص در این معنا، سرمایهگذاری برای امنیت آینده و تثبیت منطق بازدارندگی است. فراموشی این خون، آغاز سقوط تدریجی است و پایداری حکیمانه بر آن، تضمینکننده حیات مقتدرانه ایران در جغرافیای جدید جهان خواهد بود.
نسخه قابل چاپ گزارش «خونخواهی مقدس» را از اینجا tasnimnews.ir کنید.
مرکز مطالعات راهبردی خبرگزاری تسنیم در گزارش «خونخواهی مقدس» به بررسی چهار نگرش در موضوع انتقام پرداخته است.
شهادت آیتالله خامنهای، تکانهای عمیق بر بنیان هویت ملی و افق تمدنی ایران وارد کرد. این خون، بهای ایستادگی بر آرمانی است که ایران محصور در جغرافیا را به قبلهگاه آزادگان جهان بدل ساخت. مطالبه «انتقام» در این ساحت، حقیقتی راهبردی و یگانه راه صیانت از کیان کشور در برابر جنگی وجودی است و در ظرف محدود غلیانهای عاطفی نمیگنجد.
در الهیات حیاتبخش قصاص، خون مظلوم امانتی تاریخی و امتداد «ثارالله» است. سکوت یا انفعال در برابر ریختن خون امام، به معنای پذیرش فروپاشی ستون فقرات معنوی جامعه و چراغ سبزی به جبهه باطل برای نابودی تمامیت ایران است.
دشمن با این جنایت، قلب «ایده ایران» را هدف گرفت. ایدهای که نظمی نوین بر پایه عدالت و کرامت را در برابر هژمونی آمریکا نوید میدهد.با این حال در میانه میدان روایتها، چهار گفتار شکل گرفته است: از «نسیانطلبان» که با نفی انتقام، امنیت ملی را حراج میکنند، تا «شتابزدگان» که نبرد تمدنی را به کینهتوزی شخصی تقلیل میدهند. اما حقیقت آن است که این انتقام، مسیری ممتد و تمدنی است. از مجازات قطعی آمران تا اخراج سلطهگران از منطقه و پیریزی نظم نوین اسلامی.
بزرگترین آفت در این مسیر، «جناحیسازی» این مطالبه مقدس است. نباید اجازه داد خون امام که باید عامل وحدت امت و آزادگان جهان باشد، دستمایه رقابتهای سیاسی شود. قصاص در این معنا، سرمایهگذاری برای امنیت آینده و تثبیت منطق بازدارندگی است. فراموشی این خون، آغاز سقوط تدریجی است و پایداری حکیمانه بر آن، تضمینکننده حیات مقتدرانه ایران در جغرافیای جدید جهان خواهد بود.
نسخه قابل چاپ گزارش «خونخواهی مقدس» را از اینجا tasnimnews.ir کنید.
