به بهانه درگذشت «عمو اکبر» با مرام و مردمی!
یادداشت مهمان، محمدابراهیم محمدی، مشاور خانواده قوه قضاییه؛ آیا در روزگاری که حفظِ عقیده و پایبندی به باور به دشوارترین کنشِ انسانی بدل شده است، میتوان «خوشبخت» زیست و مرد؟ بیگمان، پاسخ مثبت به این پرسش، در زندگی مرحوم عبدی تجسم عینی یافته است. اما پیش از پرداختن به این نمونه، باید بستر تاریخی و اجتماعی این دشواری را واکاوی کنیم.
عبدی، بهدرستی، خوشبخت بود؛ زیرا او از آن دسته بود که توانست «هستهی مرکزیِ هویتِ خویش» را در برابر گردبادهای سیاسی و جناحی مصون نگاه دارد. در سوی مقابل، کسانی ایستادهاند که با وجود سهمی مشابه در حافظه تاریخی ما، در گردنههای سرنوشتساز، راه کج پیمودند و ما را در سرگردانی میان باور و انکار رها کردند.
یادداشت مهمان، محمدابراهیم محمدی، مشاور خانواده قوه قضاییه؛ آیا در روزگاری که حفظِ عقیده و پایبندی به باور به دشوارترین کنشِ انسانی بدل شده است، میتوان «خوشبخت» زیست و مرد؟ بیگمان، پاسخ مثبت به این پرسش، در زندگی مرحوم عبدی تجسم عینی یافته است. اما پیش از پرداختن به این نمونه، باید بستر تاریخی و اجتماعی این دشواری را واکاوی کنیم.
عبدی، بهدرستی، خوشبخت بود؛ زیرا او از آن دسته بود که توانست «هستهی مرکزیِ هویتِ خویش» را در برابر گردبادهای سیاسی و جناحی مصون نگاه دارد. در سوی مقابل، کسانی ایستادهاند که با وجود سهمی مشابه در حافظه تاریخی ما، در گردنههای سرنوشتساز، راه کج پیمودند و ما را در سرگردانی میان باور و انکار رها کردند.
