ریزش مو؛ عارضه خاموش داروهای لاغری
داروهای GLP-۱ مانند وگووی و اوزمپیک که برای درمان چاقی و دیابت نوع ۲ استفاده میشوند، با افزایش خطر ریزش مو همراه هستند. پژوهشگران با بررسی دادههای بیش از ۵۰ هزار بیمار دریافتند که مصرفکنندگان این داروها در مقایسه با مصرفکنندگان مهارکنندههای SGLT-۲، با ۳۷ درصد و در مقایسه با مصرفکنندگان مهارکنندههای DPP-۴، با ۶۸ درصد احتمال بیشتری دچار ریزش مو میشوند.
ریزش موی مشاهدهشده از نوع آلوپسی غیرزخمی است که در آن فولیکولها آسیب نمیبینند و پتانسیل رشد مجدد دارند. کاهش وزن سریع و تغییر در جذب مواد مغذی مانند آهن و روی از عوامل اصلی این عارضه بهشمار میروند. طبق یافتههای منتشرشده در ژورنال The BMJ، از هر هزار نفر مصرفکننده داروهای GLP-۱، حدود ۷ نفر ممکن است با این مشکل مواجه شوند.
داروهای GLP-۱ مانند وگووی و اوزمپیک که برای درمان چاقی و دیابت نوع ۲ استفاده میشوند، با افزایش خطر ریزش مو همراه هستند. پژوهشگران با بررسی دادههای بیش از ۵۰ هزار بیمار دریافتند که مصرفکنندگان این داروها در مقایسه با مصرفکنندگان مهارکنندههای SGLT-۲، با ۳۷ درصد و در مقایسه با مصرفکنندگان مهارکنندههای DPP-۴، با ۶۸ درصد احتمال بیشتری دچار ریزش مو میشوند.
ریزش موی مشاهدهشده از نوع آلوپسی غیرزخمی است که در آن فولیکولها آسیب نمیبینند و پتانسیل رشد مجدد دارند. کاهش وزن سریع و تغییر در جذب مواد مغذی مانند آهن و روی از عوامل اصلی این عارضه بهشمار میروند. طبق یافتههای منتشرشده در ژورنال The BMJ، از هر هزار نفر مصرفکننده داروهای GLP-۱، حدود ۷ نفر ممکن است با این مشکل مواجه شوند.
