روایت شما از زندگی در دور تازه درگیریها- جمعه دو مرداد:
با توجه به فشارهای روحی و روانی در ۱۰ سال اخیر، بیماران افسرده و مضطرب زیاد شدهاند. دارو برای اینها پیدا نمیشه، داروهای ایرانی هم که هست، کارساز نیست.
برا ام.آر.آی سرم «مانیتول» نیاز بود، داروخونههای شیراز نداشتن، رفتم علوم پزشکی بهم آدرس یه داروخونه تو شهرک گلستان رو دادن، از گرانی و کمیابی دارو خسته بودم و همونجا زدم زیر گریه.
از خوزستان پیام میدهم. هیچ فروشندهای کالابرگ قبول نمیکنه تو این گرونی. میگن دولت پول ما رو برنمیگردونه. فقط فروشگاههای بزرگ که پشتوانه دولتی دارن.
بیمه تامین اجتماعی (بیمههای خاص و فراگیر) هستم، ۴ بار برای پر کردن دندان به چهار بیمارستان مختلف مراجعه کردم، ولی فقط گفتند انجام نمیدیم، ویزیت کردند و مجبور شدم برگردم.
سرعت اینترنت رسیده به زیر ۲ مگابایت بر ثانیه. انگار تصمیم گرفتهاند دوباره اینترنت را قطع کنن. من آنلاینشاپ دارم، چکار کنم؟
از اصفهان پیام میدهم؛ کارمندی هستم با بیش از ۲۰ سال سابقه کار. رفتم بانک وام گرفتم برای گذراندن زندگی روزمره و خرید چیزهایی مثل پوشاک و موادغذایی و پرداخت اقساط معوق!
از مشهد پیام میدهم. بانک صادرات بیش از ۲ ماهه که حقوق بازنشستگان فرهنگی رو بلوکه کرده و ما نه میتونیم کارت به کارت کنیم نه اقساطمون رو پرداخت کنیم. فقط میتونیم با حقوقمون خرید کنیم. بانک ملی هم همین مشکل رو داره.