ایران پرچمدار اولین خونخواهی تاریخ برای عاشورا
ما ایرانیهای حالا حدود ۱۵ سالی است که عادت کردهایم تا محرم به محرم تلویزیونهای خانهمان «مختارنامه» را پخش کنند شاید برای همین است که طی این مدت هر وقت از خونخواهی برای امام حسین(ع) حرفی زده میشود، ذهن تک تک ما بدون معطلی سریع به سمت توابین و قیام مختار ثقفی میرود. علاوه براین نام این دو قیام آنقدر در کتابها، منبرها و روایتهای تاریخی تکرار شده که همه به این فکر میکنیم اولین واکنش به مصیبت کربلا از همانجا آغاز شده است.
اما اگر بین صفحات کهنترین کتابهای تاریخ را که بگردید، یک روایتی کمتر شنیدهشده را پیدا خواهید کرد؛ روایتی که میگوید نخستین جرقه قیام برای خونخواهی عاشورا نه در کوفه، بلکه در شرق ایران زده شد جایی که زادگاه رستم بوده و ما سیستان صدایش میزنیم در سرزمینی که آن روزها «سجستان» نام داشت، مردمی که با شنیدن ظلم بر سیدالشهدا علیهالسلام داغ شهادت فرزند پیامبر(ص) در دلشان را انقدر تازه نگه داشتند که در برابر نماینده حکومت یزید ایستادند و اجازه ندادند خبر کربلا بیپاسخ بماند و شروع به قیام کردند.
مؤلف تاریخ سیستان روایت میکند که مردم علیه «عباد بن زیاد» حاکم اموی سیستان، که برادر عبیدالله بن زیاد بود، قیام کردند؛ همان خاندانی که نامشان با واقعه کربلا گره خورده است. شدت خشم مردم به اندازهای بود که عباد بن زیاد حتی تصمیم به مقابله نگرفت. او بیتالمال را برداشت و از سیستان فرار کرد و این سرزمین برای مدتی بدون والی ماند. اگر این روایت را بپذیریم، با نخستین حرکت مردمی علیه حکومت یزید پس از عاشورا روبهرو هستیم.
مجله مهر:
ما ایرانیهای حالا حدود ۱۵ سالی است که عادت کردهایم تا محرم به محرم تلویزیونهای خانهمان «مختارنامه» را پخش کنند شاید برای همین است که طی این مدت هر وقت از خونخواهی برای امام حسین(ع) حرفی زده میشود، ذهن تک تک ما بدون معطلی سریع به سمت توابین و قیام مختار ثقفی میرود. علاوه براین نام این دو قیام آنقدر در کتابها، منبرها و روایتهای تاریخی تکرار شده که همه به این فکر میکنیم اولین واکنش به مصیبت کربلا از همانجا آغاز شده است.
اما اگر بین صفحات کهنترین کتابهای تاریخ را که بگردید، یک روایتی کمتر شنیدهشده را پیدا خواهید کرد؛ روایتی که میگوید نخستین جرقه قیام برای خونخواهی عاشورا نه در کوفه، بلکه در شرق ایران زده شد جایی که زادگاه رستم بوده و ما سیستان صدایش میزنیم در سرزمینی که آن روزها «سجستان» نام داشت، مردمی که با شنیدن ظلم بر سیدالشهدا علیهالسلام داغ شهادت فرزند پیامبر(ص) در دلشان را انقدر تازه نگه داشتند که در برابر نماینده حکومت یزید ایستادند و اجازه ندادند خبر کربلا بیپاسخ بماند و شروع به قیام کردند.
مؤلف تاریخ سیستان روایت میکند که مردم علیه «عباد بن زیاد» حاکم اموی سیستان، که برادر عبیدالله بن زیاد بود، قیام کردند؛ همان خاندانی که نامشان با واقعه کربلا گره خورده است. شدت خشم مردم به اندازهای بود که عباد بن زیاد حتی تصمیم به مقابله نگرفت. او بیتالمال را برداشت و از سیستان فرار کرد و این سرزمین برای مدتی بدون والی ماند. اگر این روایت را بپذیریم، با نخستین حرکت مردمی علیه حکومت یزید پس از عاشورا روبهرو هستیم.
مجله مهر:
