روایت یک جام پرحاشیه؛ از هزینههای میلیاردی تا حاشیههای ۳۶۰ درجهای
یکی از مهمترین حاشیههای جامجهانی امسال به هزینههای سنگینی بازمیگردد که برای تولید ویژهبرنامههای فوتبالی در پلتفرمهای اینترنتی صرف شد؛ هزینههایی که همچنان درباره ضرورت، بازدهی و حتی اهداف آن پرسشهای جدی مطرح است.
براساس شنیدهها، پلتفرمهای مختلف اینترنتی برای حضور پررنگ در رقابت رسانهای جامجهانی، بودجههایی کمسابقه را به تولید برنامههای فوتبالی اختصاص دادند؛ رقمی که در مجموع از مرز ۴۰۰ میلیارد تومان عبور میکند. بخش قابل توجهی از این هزینهها از سوی اسپانسرها و بخشی دیگر نیز توسط خود پلتفرمها تأمین شده است.
با وجود چنین هزینههایی، پرسش اصلی این است که آیا این سرمایهگذاری توانست به همان اندازه بر کیفیت برنامهها و رضایت مخاطبان اثر بگذارد یا بخش مهمی از آن صرف ایجاد هیاهوی رسانهای شد؟ بسیاری از آنچه در فضای مجازی دستبهدست شد، بیش از آنکه تحلیل فوتبالی باشد، بر محور شوخیهای جنجالی، گفتوگوهای پرحاشیه یا بریدههایی استوار بود که صرفاً برای وایرال شدن طراحی شده بودند.
نام عادل فردوسیپور و برنامه «فوتبال ۳۶۰» نیز بار دیگر به یکی از محورهای بحث تبدیل شد. با این حال، به نظر میرسد درباره این ماجرا روایتهای متفاوتی مطرح شده که همه آنها با واقعیتهای حقوقی و اجرایی منطبق نیست.
بررسیها نشان میدهد بخشی از فضایی که پیرامون «فوتبال ۳۶۰» شکل گرفت، بیش از اندازه بزرگنمایی شد. برخلاف برخی ادعاها، نه صداوسیما و نه ساترا، مجوز این برنامه را صادر نکرده بودند و اساساً فرآیند صدور مجوز آن از مسیر دیگری دنبال شده است. همین موضوع نیز از منظر حقوقی، یکی از ابهاماتی است که کمتر درباره آن توضیح داده شد.
مشروح این گزارش را در اینجا tasnimnews.ir بخوانید
یکی از مهمترین حاشیههای جامجهانی امسال به هزینههای سنگینی بازمیگردد که برای تولید ویژهبرنامههای فوتبالی در پلتفرمهای اینترنتی صرف شد؛ هزینههایی که همچنان درباره ضرورت، بازدهی و حتی اهداف آن پرسشهای جدی مطرح است.
براساس شنیدهها، پلتفرمهای مختلف اینترنتی برای حضور پررنگ در رقابت رسانهای جامجهانی، بودجههایی کمسابقه را به تولید برنامههای فوتبالی اختصاص دادند؛ رقمی که در مجموع از مرز ۴۰۰ میلیارد تومان عبور میکند. بخش قابل توجهی از این هزینهها از سوی اسپانسرها و بخشی دیگر نیز توسط خود پلتفرمها تأمین شده است.
با وجود چنین هزینههایی، پرسش اصلی این است که آیا این سرمایهگذاری توانست به همان اندازه بر کیفیت برنامهها و رضایت مخاطبان اثر بگذارد یا بخش مهمی از آن صرف ایجاد هیاهوی رسانهای شد؟ بسیاری از آنچه در فضای مجازی دستبهدست شد، بیش از آنکه تحلیل فوتبالی باشد، بر محور شوخیهای جنجالی، گفتوگوهای پرحاشیه یا بریدههایی استوار بود که صرفاً برای وایرال شدن طراحی شده بودند.
نام عادل فردوسیپور و برنامه «فوتبال ۳۶۰» نیز بار دیگر به یکی از محورهای بحث تبدیل شد. با این حال، به نظر میرسد درباره این ماجرا روایتهای متفاوتی مطرح شده که همه آنها با واقعیتهای حقوقی و اجرایی منطبق نیست.
بررسیها نشان میدهد بخشی از فضایی که پیرامون «فوتبال ۳۶۰» شکل گرفت، بیش از اندازه بزرگنمایی شد. برخلاف برخی ادعاها، نه صداوسیما و نه ساترا، مجوز این برنامه را صادر نکرده بودند و اساساً فرآیند صدور مجوز آن از مسیر دیگری دنبال شده است. همین موضوع نیز از منظر حقوقی، یکی از ابهاماتی است که کمتر درباره آن توضیح داده شد.
مشروح این گزارش را در اینجا tasnimnews.ir بخوانید