اسلحه همه خراب شد الا مریم امجدی
شور و شوق امجدی پس از دریافت G3
یکی از هزاران زن مدافع ایران در روزهای دفاع مقدس هشتساله، «مریم امجدی زنجانی» راوی کتاب «پوتینهای مریم» است. مریم امجدی متولد ۱۹ تیر ۱۳۴۲ بود که ۶ مهر ۱۳۹۰ براثر عوارض جانبازی جنگ به شهادت رسید.
امجدی وقتی انقلاب پیروز شد، نوجوان بود و به عضویت حزب جمهوری اسلامی درآمد. بعد از ظهر روز ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ بود که مریم امجدی و دوستانش برای کمک به مدافعان ایران، به بیمارستان مصدق رفتند. در چهارمین روز جنگ هم نگهبان انبار مهمات شد و یک اسلحه M۱ تحویل گرفت.
پس از آشنایی امجدی با گروه مردمی ابوذر و با دریافت اسلحه G3 شور و شوق بیشتری برای همراهی با نیروهای ابوذر پیدا کرد و خواسته خود را برای جلو رفتن و رزم با دشمن دوباره به زبان آورد و درنهایت پاسخ مثبت گرفت و اینتوضیح را از همسنگر جوانش شنید: «میخواهیم برویم خط آتش ببندیم و مانع پیشروی عراقیها شویم.»
خاطره امجدی از آنروز درگیری، این است که با چند نیروی جوان دیگر، به سمت دشمن تیراندازی کرده تا خشابهای همگی خالی شده و به عقبه برگشتهاند. پشت جعبه بزرگی سنگر گرفتم و خط آتش بستم. دو نفر از برادران جلو رفتند. امیر ثامری گفت: حالا تو برو. اکثرا دوتادوتا با هم میرفتند، اما من به تنهایی رفتم. در آنشرایط، وضعیتی پیش آمد که اسلحه همه رزمندگان خراب شده و از کار افتاد. فقط G3 مریم امجدی سالم بود و توانایی شلیک گلوله داشت.
فردای ایندرگیری، نیروهای گروه ابوذر به گمرک خرمشهر رفتند و پس از بازگشت به مسجد جامع، خبر آوردند محلی که دو روز پیش سنگر نیروهای مدافع شهر بوده، سقوط کرده است.
متن کامل این گزارش را اینجا tasnimnews.ir بخوانید
شور و شوق امجدی پس از دریافت G3
یکی از هزاران زن مدافع ایران در روزهای دفاع مقدس هشتساله، «مریم امجدی زنجانی» راوی کتاب «پوتینهای مریم» است. مریم امجدی متولد ۱۹ تیر ۱۳۴۲ بود که ۶ مهر ۱۳۹۰ براثر عوارض جانبازی جنگ به شهادت رسید.
امجدی وقتی انقلاب پیروز شد، نوجوان بود و به عضویت حزب جمهوری اسلامی درآمد. بعد از ظهر روز ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ بود که مریم امجدی و دوستانش برای کمک به مدافعان ایران، به بیمارستان مصدق رفتند. در چهارمین روز جنگ هم نگهبان انبار مهمات شد و یک اسلحه M۱ تحویل گرفت.
پس از آشنایی امجدی با گروه مردمی ابوذر و با دریافت اسلحه G3 شور و شوق بیشتری برای همراهی با نیروهای ابوذر پیدا کرد و خواسته خود را برای جلو رفتن و رزم با دشمن دوباره به زبان آورد و درنهایت پاسخ مثبت گرفت و اینتوضیح را از همسنگر جوانش شنید: «میخواهیم برویم خط آتش ببندیم و مانع پیشروی عراقیها شویم.»
خاطره امجدی از آنروز درگیری، این است که با چند نیروی جوان دیگر، به سمت دشمن تیراندازی کرده تا خشابهای همگی خالی شده و به عقبه برگشتهاند. پشت جعبه بزرگی سنگر گرفتم و خط آتش بستم. دو نفر از برادران جلو رفتند. امیر ثامری گفت: حالا تو برو. اکثرا دوتادوتا با هم میرفتند، اما من به تنهایی رفتم. در آنشرایط، وضعیتی پیش آمد که اسلحه همه رزمندگان خراب شده و از کار افتاد. فقط G3 مریم امجدی سالم بود و توانایی شلیک گلوله داشت.
فردای ایندرگیری، نیروهای گروه ابوذر به گمرک خرمشهر رفتند و پس از بازگشت به مسجد جامع، خبر آوردند محلی که دو روز پیش سنگر نیروهای مدافع شهر بوده، سقوط کرده است.
متن کامل این گزارش را اینجا tasnimnews.ir بخوانید
