شهرت آدمها را مشهور میکند اما شرافت است که آنها را ماندگار نگه میدارد. آنجا که شهرت بر مسئولیت و اخلاق غلبه کند دیگر مسئله یک اشتباه رسانهای نیست مسئله سقوط شرافت است.
شما اما وقتی پرچم چهرهای صرفاً ورزشی را بر دوش میکشید چه نسبتی با ورود به حساسترین مسائل سیاسی، طعنهزنی به همه چیز و همه کس و توهینهای بیسروته دارید؟
شما هرگز حتی یک بار قاتلان هزاران ایرانی را محکوم نکردید. هرگز نگفتید آمریکای جنایتکار و اسرائیل خونریز که هموطنان ما را پرپر کردند جنایتکارند. سکوت کردید سکوت سرد و حسابشدهای که بوی منافع شخصی میداد.
رسانه بیش از آنکه به مجری مشهور نیاز داشته باشد به انسانهای مسئولیتپذیر نیاز دارد کسانی که معیارهای اخلاقی خود را با تغییر شرایط و منافع تغییر ندهند. این همان معیاری است که افکار عمومی درباره همه چهرههای رسانهای بدون استثنا قضاوت خواهد کرد.