روایت شما از قطعی برق و آب زیر سایه جنگ - دوشنبه ۲۹ تیر
در تهران ولتاژ برق تا ۱۸۰ ولت پایین آمده و نوسان شدید دارد و همین باعث میشود که مودم هر چند دقیقه هنگ کند و فیلترشکن قطع شود.
از شهرقدس: یکشنبه حدود ۴ ساعت برق نداشتیم، از ساعت ۸ تا ۱۲ شب. واقعا خسته شدیم.
از کاشان: یکشنبه ۲۸ تیرماه ساعت ۴:۳۰ تا۵:۳۰ بعدازظهر برق رفت، دوباره ساعت ۶ تا ۱۱:۳۰ شب برق را قطع کردند. این وسط هم چند بار قطع و وصل میشد. این چه وضعی است؟ خسته شدیم به خدا.
از قم: در روز دو ساعت برق نداریم. حتی شروع کردهاند به قطعی شبانه برق و مدام قطع و وصل میشود. اگر وسایل برقیمان بسوزد، چه کسی پاسخگو است؟ برق مغازهها را هم بیشتر از ۴ ساعت قطع میکنند.
گرمدره کرج: روزی ۱۴ ساعت آب قطع است و هیچکس از مسئولان پاسخگو نیست. وضعیت بسیار بحرانی است و کارهای روزمره ما مختل شده. چرا کسی مسئولیت این وضعیت را نمیپذیرد؟
از مشهد: برق در بلوار طوس روزی دو بار قطع میشود؛ از ساعت ۱۲ ظهر تا ۲ بعدازظهر و از ساعت ۴ تا ۶ بعدازظهر. اما بعدش قبض برق برایمان خدا تومان میآید.
دوشنبه ۲۸ تیرماه در حوزه امتحان ساعت ۷:۳۰ صبح برق قطع شد. بدون کولر و بدون نور آزمون دادیم. حتی مجبور شده بودیم در راهرو بنشینیم که آنجا هم نور خورشید نداشت.
در تهران ولتاژ برق تا ۱۸۰ ولت پایین آمده و نوسان شدید دارد و همین باعث میشود که مودم هر چند دقیقه هنگ کند و فیلترشکن قطع شود.
از شهرقدس: یکشنبه حدود ۴ ساعت برق نداشتیم، از ساعت ۸ تا ۱۲ شب. واقعا خسته شدیم.
از کاشان: یکشنبه ۲۸ تیرماه ساعت ۴:۳۰ تا۵:۳۰ بعدازظهر برق رفت، دوباره ساعت ۶ تا ۱۱:۳۰ شب برق را قطع کردند. این وسط هم چند بار قطع و وصل میشد. این چه وضعی است؟ خسته شدیم به خدا.
از قم: در روز دو ساعت برق نداریم. حتی شروع کردهاند به قطعی شبانه برق و مدام قطع و وصل میشود. اگر وسایل برقیمان بسوزد، چه کسی پاسخگو است؟ برق مغازهها را هم بیشتر از ۴ ساعت قطع میکنند.
گرمدره کرج: روزی ۱۴ ساعت آب قطع است و هیچکس از مسئولان پاسخگو نیست. وضعیت بسیار بحرانی است و کارهای روزمره ما مختل شده. چرا کسی مسئولیت این وضعیت را نمیپذیرد؟
از مشهد: برق در بلوار طوس روزی دو بار قطع میشود؛ از ساعت ۱۲ ظهر تا ۲ بعدازظهر و از ساعت ۴ تا ۶ بعدازظهر. اما بعدش قبض برق برایمان خدا تومان میآید.
دوشنبه ۲۸ تیرماه در حوزه امتحان ساعت ۷:۳۰ صبح برق قطع شد. بدون کولر و بدون نور آزمون دادیم. حتی مجبور شده بودیم در راهرو بنشینیم که آنجا هم نور خورشید نداشت.