روایت شما از وضعیت معیشت زیر سایه جنگ - یکشنبه ۲۸ تیر
من دانشجوی دانشگاه آزاد هستم. شهریه دانشگاه نسبت به سالهای گذشته بسیار افزایش داشته است. ما دیگر توان پرداخت این میزان از شهریه را نداریم. در مقابل این شهریه، یک آموزش بیکیفیت مجازی وجود دارد.
دلار ۱۹۵ هزار تومان شده و قیمت اغلب کالاها افزایش داشته. با این وضعیت جنگ و اقتصاد، اکثر ما دانشآموزان مجبوریم برویم کار کنیم تا بتوانیم زندگی کنیم.
اینجا در اصفهان، فروشگاهها چند نفر را استخدام کردهاند که روزانه فقط اتیکت قیمت جدید بچسبانند.
از مشهد: داروی زیتاکس را دانهای ۴ میلیون تومان میگرفتم و الان شده ۱۴ میلیون تومان.
میخواهند دوباره سوخت را گران کنند. بندرها همه بسته شده و ماشینهای باربری کارشان خوابیده. حملونقل ضعیف شده و گرانی بیشتر میشود.
شرکت داروسازی ابوریحان به نیروهای پیمانکاری ۳ ماهه حقوق نداده و خیلی از همکاران دیگر حتی پول نان شب هم دیگر ندارند. اوضاع خوب نیست.
یه دختر پانزدهساله هستم. یه جوری گرونی شده که یک میلیون تومان، انگار ۱۰۰ هزار تومانه. اینکه دارن کاری میکنن به همچین چیزی عادت کنیم، خیلی وحشتناکه؛ به کشتن، شکنجه، صدای جنگنده، گرونی، بیبرقی، فساد، دورویی و جنگ.
کاسبیها بهشدت خرابه؛ از طلافروش گرفته تا لباسفروش و سوپرمارکتها. نه مشتری هست و نه کسی میتواند اصلاً کاسبی کند.