پرونده «جنگ رمضان»/۹۹؛ بازتاب پیامدهای جنگ علیه ایران در رسانههای جهان
رویترز: جمهوری اسلامی ایران پس از هفتمین شب متوالی حملات آمریکا، حملات خود را علیه متحدان واشنگتن در خلیج فارس تجدید کرد. بر اساس این گزارش، کویت هدف حملات پایدار قرار گرفت و یک تأسیسات نمکزدایی (آبشیرینکن) در این کشور آسیب دید و پروازهای فرودگاه بینالمللی کویت به دلیل تهدیدات مکرر موشکی و پهپادی به حالت تعلیق درآمد. سپاه پاسداران انقلاب اسلامی اعلام کرد که یک مرکز پشتیبانی نظامی آمریکا در کمپ عریفجان را هدف قرار داده و یک تأسیسات راداری در پایگاه هوایی علی السالم کویت را منهدم کرده است.
هیل: حملات ایران به دو پایگاه نظامی در اردن در هفته جاری، منجر به مجروح شدن چندین نیروی آمریکایی شده است. بر اساس این گزارش، در حالی که آمار رسمی تلفات ارتش آمریکا به ۱۴ کشته (با احتساب سقوط یک خلبان نیروی دریایی در دریای عرب) و بیش از ۴۰۰ زخمی رسیده، پنتاگون از اظهار نظر درباره جزئیات این حادثه خودداری کرده است.
گاردین: دونالد ترامپ با از سرگیری جنگی که پیشتر خود آن را فاجعهبار خوانده بود، بزرگترین قمار دوران ریاستجمهوریاش را انجام داده است. ترامپ کمتر از یک ماه پس از امضای آتشبس در کاخ ورسای، حملات به اهداف نظامی و زیرساختی ایران را از سر گرفته است؛ اقدامی که به باور کارشناسان، فاقد هرگونه منطق انتخاباتی برای حفظ اکثریت جمهوریخواهان در انتخابات میاندورهای نوامبر است و میتواند به یک «فاجعه تمامعیار» بدل شود.
الجزیره: در هفتمین شب حملات آمریکا، واشنگتن اعلام کرد زیرساختهای نظامی، انبارهای تسلیحات و تأسیسات دریایی ایران را هدف قرار داده است، در حالی که تهران این حملات را متوجه زیرساختهای غیرنظامی مانند فرودگاه، پل، بندر و ایستگاه راهآهن میداند. همزمان، ایران دامنه پاسخ خود را گسترش داده و تهدید به بستن تنگه هرمز کرده و حملاتی را علیه اهدافی در کشورهای منطقه انجام داده است.
المیادین: پس از جنگ گسترده آمریکا و اسرائیل علیه ایران، تهران با بستن تنگه هرمز از این گذرگاه بهعنوان مهمترین اهرم راهبردی خود استفاده کرد. به باور نویسنده، مقاومت نظامی ایران و کنترل عملی بر تنگه، آمریکا را وادار به امضای «یادداشت تفاهمی» کرد که بخش زیادی از خواستههای ایران را تأمین میکرد.
رای الیوم: اگرچه حمایت نهادهای آمریکایی از اسرائیل همچنان پابرجاست، اما اجماع گذشته تضعیف شده و احتمال دارد در آینده این رابطه بیش از گذشته در معرض نقد و بازنگری قرار گیرد. از نظر او، پاسخ نهایی را نه ترامپ، بلکه تحولات اجتماعی، جمعیتی و فرهنگی آمریکا و تغییر اولویتهای نسلهای جدید تعیین خواهد کرد.