شکست ۲ بر ۱ تیم ملی انگلستان مقابل آرژانتین در نیمهنهایی جام جهانی ۲۰۲۶ در آتلانتا، رویای پایان دادن به حسرت ۶۰ ساله قهرمانی را بار دیگر بر باد داد. این باخت، موجی از خشم و ناامیدی را در میان رسانههای بریتانیا برانگیخت و بیشترین انتقادها هم متوجه تاکتیکهای توماس توخل شد.
مطبوعات بریتانیا تصمیم توخل برای تغییر سیستم به دفاع ۵ نفره در دقیقه ۶۷ و عقبنشینی مقابل آرژانتین را عامل اصلی این شکست دانستند. دیوید هایتنر در گاردین این شکست را «یک سقوط بیرحمانه و باورنکردنی» توصیف کرد و نوشت: «تقدیر انگلستان، شکستهای دراماتیک در تورنمنتهاست؛ فوتبال به خانه برنمیگردد.»
جان کراس، نویسنده دیلی میرور، نیز دقایق پایانی مسابقه را «شکنجه محض» توصیف کرد و نوشت که توخل فشار حریف را پذیرفت و در نهایت انگلستان زیر این فشار شکست خورد.
بزرگترین انتقاد به سرمربی آلمانی، رویکرد محتاطانه تیمی بود که با هزینهای سنگین برای قهرمانی بسته شده بود. میگل دیلینی در ایندیپندنت تصمیمهای توخل را «بزدلی محض فوتبالی» خواند.
ادامه این گزارش را در www.iranintl.com www.iranintl.com بخوانید
مطبوعات بریتانیا تصمیم توخل برای تغییر سیستم به دفاع ۵ نفره در دقیقه ۶۷ و عقبنشینی مقابل آرژانتین را عامل اصلی این شکست دانستند. دیوید هایتنر در گاردین این شکست را «یک سقوط بیرحمانه و باورنکردنی» توصیف کرد و نوشت: «تقدیر انگلستان، شکستهای دراماتیک در تورنمنتهاست؛ فوتبال به خانه برنمیگردد.»
جان کراس، نویسنده دیلی میرور، نیز دقایق پایانی مسابقه را «شکنجه محض» توصیف کرد و نوشت که توخل فشار حریف را پذیرفت و در نهایت انگلستان زیر این فشار شکست خورد.
بزرگترین انتقاد به سرمربی آلمانی، رویکرد محتاطانه تیمی بود که با هزینهای سنگین برای قهرمانی بسته شده بود. میگل دیلینی در ایندیپندنت تصمیمهای توخل را «بزدلی محض فوتبالی» خواند.
ادامه این گزارش را در www.iranintl.com www.iranintl.com بخوانید
